Tuesday, 6 August 2013

Ш.Батхүү: Ямартай ч монголынхоо эдийн засаг, төсөвт хүндрэл учруулсангүй, монголчуудаа хохироосонгүй. Үлдсэн асуудлаа өөрөө шийднэ



“Ярилцъя” та бүхэнтэйгээ шинэ зочны хамт уулзаж байна. Тэр бол “Жаст” группын захирал Ш.Батхүү. Олон түмний хувьд тэр хамгийн сонирхолтой хүн болчихоод байна. Зарим талаар гайхшруулж, зарим талаар муучлуулан хараалгаж, бас баалуулж зогсоо түүний ертөнцөөр уншигч та аялна уу. Монгол компанийн уруудалт, монгол хүний эрсдэл бол ямартай ч та бидний баярлах зүйл биш юм. Тийм ч учраас уншигчид маань Ш.Батхүүд юу тохиолдов, чухам юунаас болж ийм байдалд оров, цаашаа яах уу гэдэгт сэтгэл чилээж байгаа биз ээ. Ингээд та бүхнийг хамт үлдээе дээ.
Нэлээд өндрөөс овоо нүх рүү уналаа

-Өнөөдрийн байдлаар та сэтгүүлчдийн хувьд хамгийн эрэлттэй зочин болчихоод байна. Ярилцах хүсэлтийг маань хүлээж авсанд баярлалаа. Уулзвал асуух юмсан гэж бодож байсан зүйл олон байна.

-Би бүх асуултад чинь хариулна.

-Баярлалаа. Таны бизнесийн түүх их чимээгүй үргэлжилж ирсэн. Ер нь бол манайд бизнесмен тайзны од хоёр ялгаагүй дуулианаар бүчүүлж байдаг болчихсон шүү дээ. Та бол тэднээс ялгаатай оршиж ирсэн болов уу ?
-Тийм байх.

-Харин өнөөдрийн хувьд хамаг зүйлээ алдсан, хүндрэлд орсон, зарим талаар мэхлэгдсэн гэх нэгэн миний өмнө сууж байна. Хэдэн жилийн өмнө бол танаас олон салбар луу давшсан, их тийм анзаарагдам хурд харагддаг байсан.
-Тийм үү.

-Хэвлэлийн бага хурал дээр та их олон алдааг өөр дээрээ хүлээлээ. Энэ их шинэ санагдсан. Монголд бол хэвлэлийн хурлыг гагцхүү “Би буруугүй” гэж хэлэх гэж л зарладаг. Та харин “Энэ миний алдаа” гэсэн үгийг хэдэнтэй хэлнэ лээ. Би тоолж үзсэн. Ингэхэд таны алдаа яг хаанаас эхлэв ээ ?
-Мэдээж дүгнэлт хийж байна. Эргэж бүх зүйлийг бодож байна. Хаана алдав гэдэг дээрээ дүгнэлт хийж байна. Би энэ талаар хэвлэлийн бага хурал дээр ч хэлсэн. Миний хувьд “Монгол газар” компанитай холбогдсон маань гол алдаа байсан. Гэхдээ би Ц.Мянганбаярыг буруутгаж, гутаах гээд байгаа юм биш шүү. Нэгэнт холбогдсон нь өөрөө алдаа болохоор цаашаа гарч байгаа үр дүнгүүд нь үргэлжлээд үргэлжлээд л явчихсан. Би бизнесийн ертөнцөд ажиллаж амьдардаг хүний хувьд “Монгол газар” гэж ямар компани вэ, түүний захирал Ц.Мянганбаяр гэж хэн бэ, нэр хүнд нь ямар вэ гэдгийг монголын  бизнесийн салбарын бусад хүмүүсийн нэгэн адил мэдэхгүй биш мэдэж байсан. Бизнес гэдэг  чинь  ер нь бол борлуулалтаа нэмэгдүүлж явахыг л хэлдэг юм шүү дээ. Борлуулалтыг тодорхой хэмжээнд эрсдэл хийж байж л нэмэгдүүлнэ. Одоо тэгээд борлуулалтаа нэмэгдүүлэхийг шуналтай гэж хэлнэ үү, юу гэж хэлнэ үү хамаагүй. Тоглоомын зарчим нь өөрөө тийм. “Монгол газар “ компанид манайх бүр 2000-аад оны эхээр л шатахуун нийлүүлж эхлэсэн түүхтэй. Шатахуун зардаг айлд борлуулалтаа нэмэгдүүлэх зорилго байж таарна. Ц.Мянганбаярыг бас төлбөр дээрээ янз янз болдог гэдэг сургийг  монгол жижигхэн юм чинь дуулалгүй л яахав. Эхэн үедээ бол тэдний төлбөрийг нэлээн овоо болгож байгаад л “Иточү” корпорациас төлөөд байдаг байсан. Ингээд л яваад байсан. Явцын дунд нэг мэдсэн чинь авлага маань 10 гаруй тэрбум төгрөг болчихсон байсан. Тэгээд авлагынхаа араас явна биз дээ. Ийм хэмжээний мөнгийг зүгээр л за за, өгөхгүй юм чинь больё доо гээд хаячих хүн монголд байхгүй байх гэж бодож байна. Мөнгөө авах гэж явсаар байгаад эцсийн үр дүнд ийм л байдал үүслээ.

-Хоёр жилийн өмнө “Зоос” банкны гүйцэтгэх захирал хатагтай Чуданжий миний ярилцлагын зочноор уригдаж байсан. Нөгөө олон банкууд хүндрэлд орж байсан үе л дээ. Тэр үед Чуданжий “Жастын Батхүү бидний аврагч боллоо” гэж хэлж байсан. Ц.Мянганбаяр бол “Нэг их аврагч нь ч юу юм. Энэ бол бизнесийн л харилцаа” гэж хэлж байсан. Улсдаа томдчихсон нэг төсөлтэй, Төр нь ч нийгэм нь ч ойлгож дэмжиж өгөхгүй, жижиг орны бизнесмен хүний зовлонг эдэлж явна даа л гэх үг хэлж байсан. Тэр үеэс эхлээд “Олон овоот” гэдэг төслийг монголчууд мэддэг болсон. Оюутолгойгоос дутахгүй л шуугиулж ирлээ. Ер нь бол өр болгоныхоо өмнөөс “Олон овоот”-оо барьчихаад л яваад байсан хүн юм аа даа ?
-Бараг л үнэн.

-Тэр үед “Олон овоот”-ын нөөцийг 4,2 тонн гэж эхэлж тогтоосон тухай баримт бол дуулдаж л байсан. Гэтэл явсаар өөрийг тань 25 тоннын нөөцтэй гэж мэхлэсэн болж хувирч байх шиг байна. Та бол биологийнхоо насаар ч, бизнесийн туршлагаар ч гэнэн хөвгүүн биш шүү дээ.  Зүгээр л нэг нөөцийг нь тэд гээд биччихсэн цаасанд хууртагдсан гэвэл дэндүү үнэмшилгүй юм биш үү?
-Маш үнэн. Би бол Ц.Мянганбаярыг зүгээр л ийм төсөл гээд ярихаар нь гүйж очоод л авчихна гэж мэдээж байхгүй. Үнэндээ бол би өр авлагынхаа араас идэвхитэй яваад эхэлсэн. Нөхөр ч нэг хэсэг огт баригдахгүй зугтаасан. Тэгээд барьж аваад ярилцсан. За, одоо ямар гарц байна гэсэн. “Олон овоот” байна гэсэн. Тэгвэл наад төслийг чинь судланаа хө. Ингээд юмнуудтай нь танилцсан. Үнэхээр ингээд үзэхээр яг хоёр баримт байсан. Нэг нь Канадын “Вардроп Инженеринг” компанийн хийчихсэн судалгаагаар 22 тонн алтны нөөцтэй гээд гарчихсан баримт. Олон улсын хайгуулын компани л даа. Хоёр дахь нь манай Ашигт малтмалын газрын харъяа Эрдэс баялгийн зөвлөлөөр ороод нотлоод, 18,5 тонн гэж гараад, үүнийг нь “А” лицензээр баталгаажуулчихсан баримт байсан. Ийм хоёр баримт байсан. Эхний удаа бол ямар ч байсан ийм төсөл рүү ороход би мөнгөө олж авах юм байна гэж үзнээ дээ. Гэхдээ нөхөрт мөнгө өгөөд бол бүтэхгүй. Тэгэхээр энэ төсөл рүү өөрөө ороод, өөрөө удирдаад аваад явбал яасан юм. Болохгүй ч юм биш. Ингээд орсон. Авсныхаа дараа хэд хэдэн өрөмдлөг хийсэн. Өвөл байсан.

-Өрөмдлөг чинь өөрөө асар өндөр өртөгтэй ажил биз дээ?
-Тэгэлгүй яахав. Өндөр өртөгтэй. Хүмүүс намайг “Олон овоот”-од шунасандаа, эсвэл гэнэдээд орчихсон гэж бас ойлгоод байх шиг байна. Тийм биш. Тухайн үед энэ “Монгол газар” чинь манайд баахан шатахууны өртэй. Өөр бас баахан газар өртэй. Хаана хэнд ямар өртэй нь огт мэдэгдэхгүй. Тэгээд ярихаар л өгнөө өгнө л гээд байдаг. Би чинь бас бизнесмен хүн юм чинь хүнд утга учиргүй дээрэлхүүлээд явахгүй шүү дээ.

-“Монгол газар”-аас авах таны авлага тэр үед хэд байсан бэ?
-18 тэрбум гаруй.

-18 тэрбумынхаа авлагад “Олон овоот”-ыг бүтнээр нь аваагүй биз дээ?
-Эхлээд бол үгүй. Авлагаа авах гэж анх яриа эхлээд энэ төсөл рүү 2006 оны эцсээр орсон юм. Төслийнх нь гадуур яваад, хий хоосон горьдоод, хүлээгээд байж болохгүй нь, дотор нь орж байж учрыг нь олно гээд л нэлээн ширүүн ярьж байж, бас овоо юм болж байж компани дотор нь орсон. Эхний удаа тэр “Эм Жи Эйч” гэдэг компанийнх нь 25 хувьд нь ороод хамтарч ажиллая гэж гэрээ хэлцэл байгуулсан. Эхлээд тэр дутагдаад байгаа хөрөнгө мөнгийг нь хамтарч босгоод, үйл ажиллагааг нь жигдрүүлье гэж ярилцсан. Надтай хамтарч ажилладаг Өмнөд Африкийн “Стандарт” гэдэг банк бий. Эд бол уул уурхайг сайн мэддэг, урт хугацааны төслүүдийг санхүүжүүлдэг банк. Тэдний зүгээс 40 сая долларын урт хугацааны зээл өгөх боломжтой гэж хариу өгч, бид ч гэрээ хэлцлээ хийгээд ажлаа эхэлсэн. Банкны зүгээс төслийн аудит хийлгэх Австралийн баг авчраад, бид зардлыг нь даагаад ажиллаж эхэлсэн. Хэдэн зуун мянган ам.долларын зардал ч гарсан. Гэтэл нэг өдөр за, Батхүү болъё. Чи энэ хувь мувиа боль. Манайд орохоо боль. Би Америкийн “Голдман сакс интернэшнл” компанитай ярьчихсан. Чи надад 40 сая ам.доллар олж өгөх гэж байхад энэ нөхдүүд надад 150 сая ам.доллар өгөх гэж байна гээд нэг бичиг үзүүлээд, үүнийгээ авангуутаа би чамд өгөх бүх өрөө төлчихнө гэсэн. Тэгээд бид хоёр ойлголцсон. За, яахав тэгье. Гэхдээ чи бас миний ажлыг зөндөө үрчихлээ. Энэ мөнгө босгоно гэдэг чинь тийм амар ажил биш гэдгийг чи өөрөө мэднэ. Гадны компани авчирч өрөмдлөг хийлгэнэ гэдэг чинь бөөн зардал. Баахан зардал гаргаад явж байхад гэнэт замын дундаас нэг өдөр буцаад л үнэхээр муу байна. Гэхдээ надад наадахад чинь шунаад байх юм алга. Чи миний мөнгийг өгчихвөл болж байна гээд бид хоёр “Голдман сакс”-аас мөнгө ороод ирчихвэл бүх өрийг маань төлнө гэсэн гэрээ, төлбөрийн хуваарь хийгээд, би компанийн хувиас гарсан. Сар өнгөрлөө. Улирал өнгөрлөө. Хагас жил өнгөрлөө. Жил хагас өнгөрлөө. Нэг ч төгрөг өгөөгүй.

-Ц.Мянганбаяр “Жаст”-тай 50:50 хувь хамтарсан компани байгуулаад ажиллаж байгаа гэж ярьж байсан шүү дээ. Тэр тэгээд хэзээ юм бэ?

-50:50 гэдэг бол 2009 оны асуудал. Дээр ярьсан зүйл бол 2006-2007 оны эцэс хүртэлх асуудал шүү дээ. Би нэр төдий л компанийн хувьд нь байсан, үйл ажиллагаанд нь оролцох битгий хэл, ямар ч ойлголтгүй байсан. Тэр үед нөхдүүд “Зоос” банкнаас зээл аваад яваад байсан. “Бид нар одоо цахилгаан станц барих гэж байгаа, өртөг хамаагүй буурна, ашиг гэж ч хамаагүй их болно энээ тэрээ” гээд л байсан. Зээлийнхээ барьцаанд нэг “А” лиценз, бас газрын ховор элементийн нэг лицензийг барьцаалсан байсныг нь бол мэдэж байна. Тэгээд удалгүй би компанийн хувь эзэмшлээс гараад, жил гаруй болчихоод мөнгийг маань өгөхгүй болохоор нь эргээд ороод ирсэн чинь байдал бүүр дордчихсон байсан.

-Зээл аваад хөдөлж байсан улсууд яахаараа бүр дорддог билээ?
- “Зоос” банкны хувьд барьцаагүй болчихсон, лицензүүд нь суллагдчихсан байсан. 2009 оны дөрөвдүгээр сарын асуудал л даа. Тэгээд “Зоос”-ынхон надад хандсан, бид “Монгол газар”-ын учрыг олохоо болилоо, та ч зөндөө авлагатай юм байна. Банкны хувьд төсөл рүү өөрсдөө орно гэхээр аж ахуйн ажлын туршлага байхгүй, та ороод бидэнтэй хамтраач гэж. Бид нэлээд удаан ярилцсан, тэгээд юу ч гэсэн ороод үзье, тэртэй тэргүй алдчихсан юм чинь гээд ширүүн дайрч орсон л доо. Ороод үзсэн, гэтэл энэ төсөл аль хэдийнэ 180 тэрбум төгрөгийн өртэй болчихсон байсан. Энэ төсөл ийм хэмжээний өртэй гэдгийг үнэндээ зээл өгсөн банкууд ч тэр, бусад нь тэр хэн ч мэдээгүй байсан. Бодит байдал ийм болсон гэдгийг манайх орж байж л мэдэж, холбогдох банк санхүүгийн байгууллагуудтай ярилцаж эхэлсэн юм шүү дээ. Хэрвээ бид ороогүй байсан бол одоо хүртэл энэ асуудал сөхөгдөөгүй ч байж магадгүй юм.

-Нэг буцаад, ахиад эргээд ороод иртэл байдал бүр шалдаа буучихсан байжээ. Тэгээд юу болсон бэ?
-Нөхцөл байдал үнэхээр хүнд байсан, нуух юм алга. “Анод” банк бараг дампуурчихсан байсан, мөн “Зоос” банк, “Голомт” гээд бусад банкууд дээрх  зээлүүд ч хүндэрчихсэн байсан. Юуны өмнө өөд татчихмаар юм нь нөгөө 18,5 тонн нөөцтэй, “А” лицензтэй орд нь, тэгээд түүн дээрээ үйл ажиллагаа явуулаад дөрвөн тонн алт олборлочихсон, үүнийгээ түшиглээд хүдэр баяжуулах үйлдвэрээ барьчихсан байсан. Хэцүү тал нь 180 гаруй тэрбумын өртэй, байгаа актив хөрөнгө нь 54 тэрбум, нийт 130 тэрбум төгрөг сох дутаастай. Би өнөөдрийг хүртэл гайхдаг юм, энэ банкууд яаж тэр балансыг харахгүйгээр зээл өгөөд байсныг. Манай хувьд бол яахав, шатахуун өгч байгаад  хуримтлагдсан авлага. Ер нь бол “Олон Овоот”-ын төсөл сонгодог утгаараа дампуурчихсан л байсан. Төсөл дампуурсан үед өр төлбөрийг шийддэг хоёрхон л арга бий. Төслөө татан буулгаад, байгаа тэр 54 тэрбумын хөрөнгийг нь 20-30 тэрбумаар зараад өр төлбөртэй айлууд өр төлбөрийнхөө 20-30 хувийг л олж авах. Эсвэл төсөлдөө дахин хөрөнгө оруулалт оруулаад, ирээдүйн ашгаас нь өр төлбөрөө арай ихээр барагдуулж авах.  Энэ хоёр аргын алинаар нь явах вэ гэдгийг бодож бодож шийдвэр гаргасан юм. Алдах мөнгөний хэмжээ бас их болоод байдаг, “Зоос” банкныхан маань бас хүсэлт тавиад байдаг. Ингээд бид нар  2009 оны зургадугаар сард “Олон овоот” компанийнх нь 50 хувьд орсон. Орсон шалтгаан тодорхой. Нөхдүүд маань энэ ажлаа цааш нь явуулах бололцоогүй болчихсон. Бүр ямар ч мөнгөгүй болчихсон. Хөрөнгө гаргаж чадах нь манайх. Хэрвээ бид хөрөнгө оруулах юм бол мөнгөнийхөө зарцуулалтанд өөрсдөө хяналт тавина гэдгээ хатуу тохирч орсон. За, ингээд бид 50 хувьд нь ороод, дахин хөрөнгө оруулалт хийгээд ажиллаад эхэлсэн. Хөрс хуулалтын хоцрогдлыг арилгахаас, тодруулбал өнгөрсөн хугацаанд дутуу хийгдсэн ажлыг нөхөж хийхээс эхэлсэн. Энэ нь нэлээд хэмжээний зардал гардаг болохоос орлого олдоггүй ажил. Яг  Ц.Мянганбаяртай хамтраад ажиллаад эхэлсэн чинь асуудал үүсээд эхэлсэн. Хэдийгээр бид санхүүгээ барьж байгаа боловч тэнд ажиллаж байгаа ажилчид нь Ц.Мянганбаярынх, хамгаалалт нь тэднийх. Жаахан алт гаргаад, авах үед л асуудал үүсээд ирсэн. 

-Хэцүү л нөхцөлд ажиллаж ?
- Байдал үнэхээр ийм л байсан, хэн ч хэлнэ дээ. “Олон Овоот ”-ын төслийн 50 хувьд орсон гээд байгаа маань “Монгол газар”-ын 50 хувьд бус, “Олон овоот гоулд” компанийг шинэчилж байгуулаад, 50 хувьд нь орсныг л хэлээд байгаа юм шүү дээ. Энэ компани маань үнэндээ ямар ч лицензгүй, хов хоосон компани байсан юм. Бүх алтны лицензүүд нь “Монгол газар”-ын өөрийнх нь нэр дээр, эсвэл охин компаниудынх нь нэр дээр. Бид эдгээр лицензүүдийг “Олон Овоот гоулд” компани дээр шилжүүлж авчирна гэж тохиролцсон, гэрээ хэлцлээ ч байгуулж, баталгаажуулсан байсан. Эдгээр лицензүүдийг монголын аль ч банкинд барьцаалагдаагүй, “Зоос”, “Анод” банкнаас суллаад “Голдман сакс”-д аваачаад тавьчихсан байсан. Тэгэхээр лицензүүдээ олж авахаар ажлаа эхлүүлээд байж байтал “Зоос” банкны удирдлага солигдоод, Европын Сэргээн Босголт Хөгжлийн банкныхан болсон. “Олон Овоот”-ын алтны төслийг бид удирдаад эхэлсэн байсан болохоор тэд нар дуудсан, бид ч очиж уулзсан. Уг нь бид “Зоос”-ын өмнөх удирдлагатай ярилцаад, зээлийнхээ эргэн төлөлтийн хугацааг нь сунгаад, бүтцийн өөрчлөлт хийчихсэн, барьцааг нь ондоо багтаан хангуулна гээд үүрэг хүлээчихсэн байсан юм. Гэтэл ЕСББ-ны нөхдүүд хэлж байна, энэ зээл дээр бүтцийн өөрчлөлт хийснийг хүлээн зөвшөөрөхгүй, тэгээд ч барьцаагүй байгаа тул муу зээл гэж үзнэ. Манай “Зоос” банк нь хувьцаат компани , тэгэхээр ном журмын дагуу энэ зээлийг муу зээлд ангилж, санхүүгийн тайлан балансдаа үнэн зөвөөр тусгах ёстой, хэрэв есдүгээр сарын 30-ны дотор барьцааг хангуулж чадахгүй бол бид үүнийг банкны алдагдал гэж мэдээлэхээс өөр аргагүй гэж. Энэ яриа 2009 оны долдугаар сарын сүүлээр болсон, асуудал шийдэхэд хоёр сарын л хугацаа өгсөн. Энэ хоёр сарын хугацаа нь “Зоос” банкийг дампууруулах уу, үгүй юу гэдгийг шийдэх хугацаа байсан, ЕСББ-ны хувьд “Зоос” банк дампуурах эсэх нь сонин биш байсан гэж би ойлгож байгаа, харин “Зоос” банкны хувьцаа эзэмшигчид, харилцагчид, улмаар монголын банкны систем, Монгол төрийн хувьд энэ нь бол харин асуудал байсан. 

-Хүндрэлд орж, тал талаасаа шахуулсан Ц.Мянганбаяраас үндсэндээ луйвардаад шахам лицензүүдийг нь авчихлаа гэсэн яриа тэр үед бизнесийнхний заримынх нь амнаас гарч байсныг санаж байна.
-Ц.Мянганбаяр надад луйвардуулчихаар хүн биш л дээ. Би ч түүнийг  луйвардчихаар сүрхий биш гэдгийг бизнесийнхэн бол мэднэ л дээ. Тэгж тайлбарлах шаардлага хэн нэгэнд нь байсан юм байлгүй дээ гээд тоогоогүй юм. Ер нь лицензүүд бол Ц.Мянганбаярт ч биш, “Анод” ч биш, “Зоос”-д биш харин “Голдман сакс”-т оччихсон байсан. Тэгээд ч дээр дурьдсанаар лицензүүд Ц.Мянганбаяр өөрөө 50 хувийг нь тухайн үед эзэмшиж байсан “Олон Овоот Гоулд” компани руу шилжсэн юм шүү дээ.

-Маш аюултай нөхцөл байдал үүсчээ. Танд бол хугацаа бага өгсөн юм байна шүү дээ. Гэтэл лицензүүд нь өөр газар түгжээтэй, хөдөлгөөнгүй болчихсон байдаг ?
 - За тэгээд “Голдман сакс”-тай хэлэлцээр эхлүүлсэн, танайд барьцаалагдсан лицензүүд анхнаасаа монголын банкуудын барьцаанд байсан, танайхаас авсан зээлээр эдгээр банкуудын зээлийг төлнө гэсэн нөхцөлтэйгөөр суллагдсан байсан. Гэтэл зээлүүд төлөгдөөгүй учраас барьцаа буцаж монголын банкуудын барьцаанд ирэх ёстой, нэгэнт байдал ийм болсон болохоор лицензүүдийг дундын барьцаанд шилжүүлээд, төсөл дээр танайх хяналтаа тавиад яваач, эсвэл бид танай зээлийг анх олгосон хэмжээнд нь төлж барагдуулъя, хүү, алдангиас чөлөөлөөч гэх байдлаар яриа хийсэн. Гэтэл албан ёсоор огт хариу өгөөгүй мөртлөө, монголд нэг нөхөр ирээд, тийм юм байхгүй, барьцааг борлуулаад бид өөрсдийнхөө өрийг төлүүлнэ, бусдын тэр зээл, төлбөр бидэнд огт хамаагүй гэсэн.
- Тэгээд та яасан?
- Уг нь “Голдман сакс”-ын хувьд бусдаас хамаагүй дээр нөхцөлд байсан шүү дээ, зээлээ төлүүлж байсан, хүүгээ ч авч байсан, зарим үед бүр чадахгүй болохоор нь торгууль ч авч байсан. Эд нар энэ төсөлд хамгийн эхнийх нь зээл өгсөн хүмүүс ч биш, хамгийн том зээл өгсөн хүмүүс ч биш. Зүгээр л туршлагатай, хуулийн талдаа сайн үйл ажиллагаатай болохоороо барьцаагаа сайн хангуулсан л байсан. Гэтэл уг төсөлд хөрөнгө оруулсан 100 гаруй иргэн, олон банкууд, монголын иргэд барьцаа ч байхгүй, зээлээ ч төлүүлдэггүй,хүүгээ ч авч чаддаггүй. Дээрээс нь барьцаагүй гэдэг үндэслэлээр “Зоос” банк дампуурчих гээд байдаг. Би ганц жишээ л хэлье. Багахан эргэлттэй, тос зардаг залуугийн байгаа бүх тосыг нь төлбөрийг одоохон хийнэ гэж хэлээд хамаад авчихсан. Төлбөр нь хийгдэхгүй болохоор бизнес нь шууд зогсчихсон. Хүүхэд нь Бээжинд сурдаг байсан, төлбөрийг нь хийж чадахгүй болоод сургуулийг нь завсардуулаад. Тэрнээсээ болоод эхнэртэйгээ муудалцаад салах дээрээ тулчихсан явж байгаа байхгүй юу. Зарим нь мэдрэлийн ядаргаанд ороод өвчтэй болчихсон. Ийм юм зөндөө болж байсан.Төслийн 50 хувьд бид нарыг  орсон сургаар манай компанийн үүдэнд өр төлбөрөө авах гэсэн хүмүүс дараалаад л зогсдог болсон доо. Манайх 70 орчим хамгийн хүндрэлтэй иргэд, жижиг байгууллагуудын өрийг өөрсдийн эх үүсвэрээс тухайн үед барагдуулж өгсөн.  Байдал ийм л байсан. Нэгэнт “Голдман сакс”-тай хэл амаа ололцохгүй байсан болохоор хуулийн өөр гарц юу байна гэж хайсан. Монголынхоо хуульчидтай ярьсан. Нөхдүүдийн хуулийн хүрээнд хийсэн алдааг олж, тэр алдаан дээр нь дөрөөлөөд Ашигт малтмалын газарт гомдол гаргаад алтны лицензүүдийг нь “Олон овоот гоулд” компани руугаа шилжүүлж авчирсан. Тэгээд монголын банкуудынхаа дундын барьцаанд тавьсан. Харамсалтай нь энэ үйл ажиллагаа 11 сарын сүүлээр болсон. Есдүгээрр сарын 30-ны хугацаа өнгөрсөн болохоор “Зоос” банкин дээр “Олон Овоот”-ын зээлийг банкны 100 хувийн алдагдал болгон, сонин дээр зарласан. “Зоос” банкнаас хүмүүс мөнгө татаж, төлбөрийн хүндрэлд орсон учраас “Монголбанк”-наас “Зоос” банкинд мөнгө өгч, БЭТ томилогдсон. 

-Тэгсэн.
-За, ямар ч байсан “Олон Овоот”-ын алтны ордтой холбоотой 13 лицензийг би амласнаараа бүх банкуудын дундын барьцаанд авчирч тавьсан. Дээрээс нь би бас “Голдман сакс”-д мөнгийг нь өгөхгүй гээгүй юм шүү дээ. Зүгээр л та бусадтай адилхан нийтийн очерт зогс л гэсэн юм. Надад бол зах дээр чингэлэг дотор зогсоод юм зардаг монгол залуу юу, “Голдман сакс” уу хамаа байхгүй. Та бүхэн бусдын адил дугаарла л гэсэн. “Голдман сакс”-ынхан ирж намайг дээрэлхэх гэж, доромжлох гэж үзсэн. Одоо ч гэсэн хорсож л явдаг байх. Ямартай ч тэдний лицензүүдээ зарах гэж байсан үйл ажиллагааг нь зогсоож чадсан. Гэтэл яг шилжүүлэх дээрээ тултал Ц.Мянганбаярын зүгээс шилжүүлэхгүй гэж бас асуудал үүсгэсэн, нуух юм юу байх вэ. Нэгэнт гэрээ хэлцэл хийгээд, Ц.Мянганбаяр гарын үсгээ зурчихсан, өргөдлөө ч албан ёсоор гаргачихсан байсан учраас буцах гарц манай нөхөрт байгаагүй л дээ. Тэр үеэс эхлээд л маш их гүтгэлэг, янз бүрийн ажиллагаа явж эхлэсэн. 100 тоннын алтны ордыг нь дээрэмдээд авчихсан. “Олон овоот”-ын ордын лицензийг авах гэж “Анод” банк, “Зоос” банкуудыг дампуурууллаа. “Зоос” банкийг авах гэж гадныхантай хамжиж ингэж сөнөөлөө гээд л хэвлэл мэдээллийн дарангуйлал явсан. Би нэг л юм асуудаг. Байхгүй юмыг нь авахын тулд юун сөнөөлт вэ. Тэр бүх лиценз чинь “Голдман сакс”-д байсан. Худлаа ярьж байгаа хүн ер нь логикгүй юм ярьдаг л даа. Нэг талдаа “Голдман сакс”-аас олон улсын санхүүгийн байгууллагын лицензийг нь дээрэмдээд авчихлаа, эвий минь гэж шуугина. Нөгөө талдаа ийм мундаг лицензийг дотоодын банкуудаас авах гээд чадахгүй болохоороо дампууруулчихлаа гэж ярина. Тэнд байхгүй юмны төлөө банк дампууруулна гэж юу яриад байна вэ. Энэ үйл явцад яг оролцсон хүмүүс бүгд амьд сэрүүн байгаа. Энэ асуудлаар “Зоос” банкийг удирдаж байсан гадна дотныхон, ер нь энэ үйл явцад оролцож байсан нэг ч хүн хэзээ ч банкны дампууралд намайг буруутгаж байгаагүй. Учир нь дээрх буруутгах гэсэн цуу яриа огт үндэслэлгүй гүтгэлэг. Хаа хамаагүй янз бүрийн нөхдүүд л шүүрч авч хашгирч байгаад сургаар цуу яриа дэгдээсэн. 
Худлаа ярьж байгаа хүн дандаа логикгүй ярьдаг

-За, яахав ингээд хоосон компани байгуулаад, гадны барьцаанд байсан лицензүүдийг авчирч.  Нөгөө дундаас нь сох дутсан 135 тэрбум нь тэр 13 лицензийн үнэ ч байж болох. Гол нь хөрсөн дор юм байсан уу, үгүй юу?
- Хөрсөн дор юу байна вэ гэдэг дээр хоёр баримт байсан гэж би дээр хэлсэн.  Канадын “Вардроп Инженеринг” компанийн тогтоосон нэг баримт, манай АМГ-ын Эрдэс баялгийн зөвлөлийн тогтоосон нэг баримт. Үүнийг нотлохын тулд би  Солонгосын компаниар хяналтын өрөмдлөг  хийлгэсэн. Бүрэн хэмжээний өрөмдлөг хийлгэх зардал мөнгө байгаагүй л дээ. Лицензүүдээ суллаж авчрах, банкуудтай асуудлаа ололцох, өр төлбөртэй нөхдүүдийг шийдэх гээд өчнөөн ажлын хажуугаар Ц.Мянганбаяртай хэл амаа ололцох гээд бас асуудал үүссэн. Анх тохиролцоход 50-70 тэрбум гэж яригдаж байсан өр 180 гараад явчихсан, тэгээд үүнийг дарахын хажуугаар “Монгол газар”-ын үйл ажиллагааг санхүүжүүлэх болчихоод байдаг, сүүлд нь би бүр за, Мянгаа ерөөсөө болохгүй нь. Эсвэл би наад “Олон овоот”-ыг чинь бүтнээр нь 100 хувь авчихъя. Адилхан монгол залуучууд байна. Би чамайг гудамжинд хаяж байгаа биш. Энэ их өрийг чинь авч байна. Дээрээс нь яахав, энэ лицензүүд чинь байж байна. Чи нөөцөө 25 тонн гэж үнэхээр баталгаа гаргаад байгаа юм байна. Энэ АМГ-ын “А” лиценз гээд баталчихсан дүгнэлт байж байна. Би чамд 2,5 сая доллар өгье. Энэ төслөөсөө гарчих. Хоёулаа ингэж байгаад сүүлдээ бүр юу ч болж магадгүй юм байна гэсэн. Тэгээд нөхөр 25 тонн нөөц байгаа гэсэн баталгаа гаргасан гэрээ зураад, би 2,5 сая доллар өгөөд ингээд энэ компаниа 100 хувь авсан л даа. 2009 оны сүүлээр гэсэн үг шүү дээ.

-Та хяналтын өрөмдлөг хийлгэсэн гэсэн. Тэр үр дүн яаж гарсан юм?
- Хяналтын долоон цооног л “Олон Овоот”-ын гол орд дээр хийлгэсэн юм. Ойролцоогоор найм орчим тонн алтыг энэ ордоос авч болох юм байна гэсэн дүн гарсан юм. 2010 оны нэгдүгээр сард, ид хүйтэн тачигнасан үеэр Солонгосын өрөмдлөгийн компани авчирч хийлгэсэн юм. Би хэвлэлийн хурал дээр ярьсан даа. Би нөхрөөс асуусан гэж. За, Мянгаа одоо бүх юм өнгөрчихлөө. Зүгээр л чи адилхан бизнес хийдэг хүний хувьд надад хэлчих. Тэнд алт байгаа юу. Яг 25 тонн байхгүй гэдгийг бол би мэдэж байнаа гээд би асуусан. Үгүй ээ, Батхүү би өөрөө ухах гэж бэлдсэн юм чинь юун 25. Наадах чинь бүр бараг 100 тонн ч хүрч магадгүй гэсэн. Ингээд л бид салсан юм. Ярьсан яриа энэ.  Ядахдаа тэр найман тонн нь үнэхээр байсан бол энэ бүх асуудлууд шийдэгдчих байлаа.

-Бүр юу ч байхгүй байна гэдгийг тогтоосон эцсийн дүгнэлт бас байхгүй шүү дээ?
-Энд бид зөвхөн “А” лицензтэй, “Олон Овоот”-ын ашиглаж байсан ордын тухай л яриад байна шүү дээ. Цаана нь “Х” лицензтэй 70 мянган га талбай бол байгаа. Миний хэлээд байгаа зүйл Мянгаа надад за, Батхүү наадах чинь жаахан хэцүү шүү гээд хэлчихсэн бол би тийшээ олон арван тэрбум төгрөг хийж хоосон шороо ухаж байхын оронд тэрүүгээрээ нөгөө 70 мянган га дээрээ хайгуул хийчихсэн бол энэ талбайн үнэ цэнэ өсөх бас нэг гарц нь тэр байх байсан. Өр төлбөрөө төлөхөд арай хурдан нь юм, алтыг нь олборлож аваад зараад, гарсан зардлаа нөхөөд, ашгаар нь бүх зээлүүдийг нь төлөөд, өөрийнхөө мөнгийг аваад асуудлаа тэглээд дуусгачихна гэж тооцоо судалгаа найман тонн алтан дээр гарсан. Үүний дараа бас ийм том талбай байна. Хайгуул хийгээд үзэхээр аз нь хаячихаагүй л юм бол бас аятайхан юм олдоно гэж л найдаж байгаа шүү дээ гол нь. Тэгээд л “Олон Овоот”-ын ордын тэр нүх рүү зээл аваад, баахан мөнгө хийчихсэн дээ. Ил аргаар олборлоно гэдэг чинь 150 гаруй метрийн гүнд байгаа юмыг авахын тулд маш том нүх ухна. Түүнээс биш яг тэр байгаа хэсэг рүү нь л ухахгүй шүү дээ. Тэслээд л, ухаад л шороо зөөгөөд л байдаг. Мэргэжлийн хүмүүс анх ирээд яаж ийм гахайн хороо шиг уул уурхай хийдэг юм бэ гэж гайхширч байсан. Тэгээд л анхнаас нь бүх юмыг нь зөв авч явна гээд хөрс хуулалтыг эхлээд хийлгэсэн. Асар их хэмжээний хөрс хуулалт хийсэн. Сард хоёр сая тонн хөрс зөөдөг байлаа ш дээ. Хөрөнгө оруулалт хийсээр байгаад ерөнхийдөө бол хүндрээд эхэлсэн. Сүүлдээ Г.Алтан захиралтай уулзсан. Г.Алтан захирал 50 хувьд нь орсон. Үйлдвэрлэл ажиллуулаад болохгүй болохоор Г.Алтан захирал хамгийн сүүлчийн бүх өрөмдлөгүүдийг хийлгэсэн л дээ. Хоёр гавъяат урьсан. Маш нэр хүндтэй хүмүүс л дээ. Тэднээр судалгаа хийлгүүлсэн. Тэд энэ доор чинь юун 25 тонн, юун арван хэд вэ. Ердөө дөрвөн тонн хүрэхгүй л алт байна гэсэн дүгнэлт гаргасан. Одоо бид энэ асуудлыг сөхөж тавина. Өнөөдрийг хүртэл надад юун ийм хэрүүл хийх манатай байлаа шүү дээ.

-Бидний яриаг янз бүрийн төвшний уншигчид уншина. Тэдний зарим түрүүчээсээ тэгвэл энэ Батхүү чинь ямар ч нөөцгүй лицензээ Г.Алтанд өгчихөж байгаа юм уу. Тэгээд Г.Алтан эцэст нь яах болж байна вэ гэцгээх байх?
-“Олон Овоот”-ын ашиглаж байсан тэр ордын хувьд бол үнэхээр нөөц байхгүй, байгаа дөрвөн тонныг авахад гаргах зардал нь олох орлогоосоо илүү, өөрөөр хэлбэл эдийн засгийн үр ашиггүй. Г.Алтан захирлын хувьд эрсдэлтэй алхам хийж, энэ төсөл рүү орчихоод байгаа нь үнэн. Нэгэнт одоо ашиглаж байгаа ордыг цаашид олборлох нь эдийн засгийн үр ашиггүй тул бусад  “Х” лиценз бүхий 70 мянган га талбай дээрээ хайгуул хийж, орд олж, олборлолт хийх л гарц байгаа. Ер нь ирж үзсэн бүх геологичид маш сонирхолтой газар нутаг гэж хэлдэг үү гэвэл хэлдэг. Энд юм байгаа юу, байхгүй юу гэдгийг хэн ч шууд хэлж чадахгүй. Гэхдээ бол байх магадлал өндөр. Тэнд бол маш олон арван тэрбум төгрөгийн хайгуулын ажил хийх л ёстой л доо. Үүнийг хөрөнгө мөнгөний чадалтай, нэлээн хатуу нервтэй, санхүүгийн сахилга баттай хүн л хийж чадна. Г.Алтан захирлын энэ ажлыг манай банкууд ойлгож, хамтарч ажиллаж чадвал бас бүтэхгүй юм биш.

-Ер нь бүр анх энэ бүс нутаг, энэ лицензүүд Ц.Мянганбаярт ямар замаар ирснийг та судалж үзсэн үү. Эсвэл таны асуудал биш болохоор сонирхоогүй юу ?
-Би ёстой мэдэхгүй. 

-Бүх юм хүмүүсийн харилцаан дээр тогтдог. Та бол энэ төсөл дээр нэлээн хэдэн жил зүтгээд эцэст нь эрсдэл хүлээлээ. Энэ бүхний дараа Ц.Мянганбаяртай уулзсан уу. Ер нь та хоёрын дунд ямар харилцаа байдаг юм бэ?

-Цөөхөн уулзсан. Уулзахаараа чи надад тийм юм л өгөх ёстой байсан. Ийм юм л өгөх байсан гэсэн надаас авах л юм ярьдаг. Би тэгээд хэлж байсан. Мянгаа хариуцлага гэж нэг ойлголт байдаг юм аа. Тэгээд ч би ямар чиний бүх юмыг цэвэрлэх одонд төрчихсөн хүн биш гэж.
Хоёр банкийг нэгтгэчихээд тогтоож чадаагүй байсан бол 300 тэрбум төгрөгний ачаа улсын нуруун дээр ирэх байсан

-Дөрвөн жилийн өмнө та банкны бизнес рүү орсон. “Хадгаламж” банкыг авсан. Нийт актив нь 80 тэрбум гэдэг байх аа?
-Тийм. Өөрийн хөрөнгө нь хоёр тэрбум. Энэ чинь найм байх ёстой шүү дээ.

-Банкны бизнес рүү орсон тань өмнө нь таны мөрөөдөлд байсан зүйл юм уу. Эсвэл энэ төсөл рүү орсноос болж банктай орооцолдчихов уу?
- Яг ч тийм биш. Тэр үед “Хадгаламж” банкийг оросууд авчихсан байсан. Би Орост сурч байсан, Оросоос шатахуун импортлодог болохоор оросуудтай сайн харилцаатай л даа. “Хадгаламж” банкийг эхлээд “Чингисхаан” банкны Сергей Громов хувьчилж аваад, дараа нь Оросын “Коалка” группт зарчихсан байсан. “Коалка”-гийн эзэн надад энэ нэг л болохгүй нь, чи энэ банкийг авчихгүй юм уу гэж санал тавьсан. Төлбөрийн нөхцөл нь боломжийн санагдаад орчихсон юм. Анхнаасаа би банкны бизнес сонирхож байсан гэж хэлж чадахгүй. Банкны бизнесийг гурван жил гаруй хийж үзлээ, банк санхүүгийн бизнес сонирхолтой, миний мөн чанарт уг нь тохирохоор юм байна гэж харж байгаа. Би бол үйлдвэрлэлийн хүн биш юм шиг байгаа юм. Хүн болгоны өөрийн онцлог гэж байна шүү дээ.

-Одоо бол олон ташаа мэдээлэл таныг хүрээлж байгаа. Тэрний нэг нь миний харж байгаагаар бол “Хадгаламж” банк гэдэг гайгүй банкийг аваад цааш нь авч явж чадалгүй унагачихлаа. Адаг сүүлд нь “Монголбанк” орж ирж зохицуулж байна. Төр хөөрхий минь бизнесийн нөгөө л тонгочдог, бодлогогүй нөхдүүдийн тарьсан балгийг үүрч байна. Хогийг нь цэвэрлэж байна, эрсдлийг Төр авлаа гэсэн суртал яваад эхэллээ л дээ. Энэ бол бас арай л биш ойлголт л доо.
-“Хадгаламж” банк ямар банк байсан, ямар болсон бэ гэдгийг өнөөдөр хэн ч хэлэх байх. Банкны хувьд өөрийн хөрөнгөгүй, үйл ажиллагаа нь зогсонги байдалтай, өнгө зүс гундуу, эх үүсвэрийн дутагдалтай, нөгөө Чимэдцэрэн арван хэдэн тэрбумаар нь тоглоод үрчихсэн тийм л банк хүлээж авсан. “Хадгаламж” банкийг аварсан уу гэвэл аварсан.  Үнэн юм чинь хэлж байх хэрэгтэй биз дээ. “Хадгаламж” банкийг аврахад би улсаас нэг ч төгрөг аваагүй. 2009 оны гуравдугаар сард авсан. 2009 оны эцэс гэхэд энэ банк бол 200 тэрбумын  активтай, 33 тэрбумын өөрийн хөрөнгөтэй. Банкныхаа бүх үзүүлэлтүүдийг хангачихсан байсан. Тухайн үед банкны удирдлагад байсан мэргэжлийн хүмүүс надад хэлж байсан. Захирал аа, манай “Хадгаламж” банк  ёстой арилгасан сонгино шиг болчихлоо. Та энэ нэг “Монгол шуудан” банктай нийлүүлэх хэрэг байна уу гэж. Гэхдээ надад нэг зан чанар байдаг юм. Тэр бол аливаа нэг юмыг хийвэл хийсэн шиг хийгээд, тэргүүлэгчдийн эгнээнд байлгах. Энэ бол нэг их тийм мөнгөний шунал биш. Жишээ нь, тамирчин хүн 102 кг-ыг өргөчихөөд, рекорд эвдэх гэж 105-ыг өргөж байгаад нуруундаа гэмтэл авчихдаг, эсвэл зүгээр л сайхан гэртээ дулаан хэвтэж байхын оронд амжилтаа эвдэх гэж ууланд ахиж авиралт хийж яваад л ангал руу уначихдаг. Ямар хэрэг байнаа гэж зарим хүмүүс ярьдаг. Энэ бол хүмүүсийн зан чанарын л онцлог байх. Би гэртээ зүв зүгээр суугаад байх хүн биш юм шиг байгаа юм. Энэ бол сайн ч биш муу ч биш, тухайн хүний л онцлог юм. Түүндээ  л хөтлөгдсөн байх. Банкны бизнес хийх юм бол  арилгасан сонгино шиг цэвэрхэн зүгээр л нэг жижигхэн банктай байх надад бол сонин биш л дээ. Тийм банктай  байвал жилдээ тав арван тэрбумын ашиг хийчихээд, тэрийгээ банкиндаа хадгалчихаад амар амгалан, ямар ч зовлонгүй, гэр орныхонтойгоо зугаалаад л яваад байж болно. Гэхдээ миний амьдралд ханддаг хандлага бол өөр. 

-“Монгол шуудан” ер нь ямархуу банк байсан юм бэ?
-“Монгол шуудан” бол үндсэндээ дампуурчихсан банк байсан, би гэхдээ энэ талаар юм дуугарч байгаагүй. Энэ талаар зүгээр л мэргэжлийн хүмүүс нь хэлнэ. “Монгол шуудан” дээр ч гэсэн тэр банкийг би үнэхээр аварсан. Өөрөөр хэлэх гэж байгаа хүн байвал зүгээр л юу ч мэдэхгүй байж худлаа ярьж байгаа хүмүүс. Маш хүнд банк байсан. Миний хувьд хүмүүсийг хүнд үед нь улам доошоо хийж байгаа юм шиг үнэгүйдүүлэх ч юм уу тийм хандлага огт гаргадаггүй. Надад хөрөнгө босгох бололцоо чадал байвал би ачааг аваад л явдаг. Манайхан надад олон хэлсэн. Та ингэх хэрэг байна уу гэж.

-Та Д.Зоригтоос хэдээр авсан бэ?
-Бэлнээр өгсөн, зээлийг хариуцсан, дүрмийн санд нь нэмж хийсэн гээд тооцвол 26 сая ам.доллар болсон. 

-Үнэтэй авч?

-“Хадгаламж” банкийг би бүр үнэтэй, 33 сая доллараар авсан. “Монгол шуудан” банкийг  нэгтгэх үед тэнд 60 тэрбум орчим төгрөгийн муу зээл ил байсан ба нэгтгэсний дараа ч муу зээлүүд илэрсэн. Би 27 тэрбум төгрөгөөр өөрийн хөрөнгийг нэмэгдүүлж байж банкны үйл ажиллагааг хэвийн болгосон. Хэрэв энэ хоёр банкийг нэгтгэчихээд тогтоож чадаагүй байсан бол 300 тэрбум төгрөгний ачаа улсын нуруун дээр ирэх байсан. Бүр ямар ч эргэлзээ байхгүйгээр. Улс нэг төгрөг ч өгч дэмжээгүй. “Монголбанк” бол ийм хүнд ачаа үүрүүлсэн учраас муу зээлээ барагдуулах тал дээр хугацаа бол өгсөн л дөө. Тэр үед би Сангийн яаманд ч бичиж байсан. “Монголбанк”-нд ч бичиж байсан. Ийм хүнд ачаа үүрчихсэн хувийн компанидаа дэмжлэг үзүүлж болдоггүй юм уу гэж. Манайхан яахав дээ, хувийн компани гэхээр л ардын дайсан шиг л санадаг. Одоо бол “Төрийн банк” авахдаа бүх муу юмыг нь үлдээгээд л хамаг сайн юмыг нь аваад явчихаж байна шүү дээ. Тухайн үед бол би энэ хоёр банкны бүх муу юмтай нь авсан. Энэ мууг нь цэвэрлэсэн. Энэ хоёрыг нийлүүлэх үед дүн шинжилгээ хийхэд нийт активынх нь 60 хувь нь чанаргүй болчихсон байсан. Тэгээд л бод л доо. 60 хувь шүү. Төлбөрийн чадваргүй болчихсон. Төлбөрийн чадваргүй болно гэж дампуурахыг хэлдэг. Ийм хоёр банк авсан. Харин сая би ямар банк хүлээлгэж өгсөн бэ гээд би бүх тоонуудаа тарааж өгсөн. Бүр албаар үзэг гэж бодсон.
Яахав дээ, сулраад л ядраад ирэхээр амьтны ертөнцөд бол тэр нь л бариулж идүүлдэг

-За, ингээд банкуудыг нэгтгээд ажилласан. Амаргүй эхлэл байж ?
-Нийлүүлж аваад уралдаанд орсон. Олон хүн намайг доромжилж байсан. Хоёр болжмор нийлээд юу болдог юм. Санхүүгийн хямралын үеэр банк авна гэдэг бол зуднаар хонь авахтай адил л гэнэ. Гэсэн ч би аваад явсан. Энэ хугацаанд банкийг бид 12 дахин өсгөсөн. Манай актив 1,1 их наяд. Манай энэ шинэ багийн өгсөн зээлийн чанар 0,12 хувь. 60 хувь ба 0,12 хувийг харьцуулахаар нэг юм харагдах байх. Ийм үзүүлэлт монголын аль ч банкинд байхгүй үзүүлэлт. 40-өөд салбартай байсан банкийг 500 гаруй салбартай болгосон. 200 хүнтэй л банк байсныг 3300 хүнтэй болсон. Манай менежментийн баг бол банкны салбартаа тэргүүлэх баг. Гэхдээ энэ хугацаанд надад байсан зовлон бол үнэхээр муу юмыг нь салгаж өгөөгүй, үүрүүлээд явуулчихсанд л байсан. Муугаа цэвэрлээд, ашиг хийж чадахгүй байсан учраас банкны өөрийн хөрөнгийг би өөрөө нэмэгдүүлэх шаардлагатай болж, мөнгө олж, оруулж ирсэн. Миний оруулсан хөрөнгө оруулалт явсаар байгаад 84 тэрбум төгрөг хүрсэн. Банкны хувьд цэвэрлэгээ хийж байгаа болохоор “Монголбанк”-наас байнга хяналттай, бүх зүйл нь ил тод байсан, нууж хаагаад байсан юм огт байхгүй гэдгийг хэлэх нь зүйтэй. Харин ч “Монголбанк”-ны нүдэн дээр бид 100 кг-ын туухайтай сэлээд бусад банкууд 2-3 дахин өсч байхад манайх 12 дахин өсч чадсан. Манай залуучууд зүгээр сэлсэн бол монголын хамгийн тэргүүний банк болчихсон байх байсан гэдэгт би эргэлздэггүй. Тэгээд би сая гадны хөрөнгө оруулалт хайгаад гадныхнаар шинжилгээ хийлгүүлсэн. Танай банкны менежмент бол үнэхээр сайн байна. Хоёрдугаарт, танай актив бол үнэхээр сайн. “Хаан” банкны долоон жилд хийсэн юмыг танайх 2,5 жилд хийжээ. Банкин дээр “Олон Овоот”-ын зээл болон “Монгол шуудан” банкнаас ирсэн муу зээлүүд гэдэг асуудал байна, энэ нь тантай холбоотой байна гэж дүгнэсэн. Сая банкаа “Төрийн банк”-нд  шилжүүлэхэд “Монголбанк”-нд байдаг нөөцийн дансандаа 200 тэрбум төгрөгтэй байсан. Салбаруудаар 150 тэрбум төгрөгтэй. Засгийн газрын болоод “Монголбанк”-ны үнэт цаас бараг 60-аад тэрбум төгрөгтэй. Төлбөр түргэн гүйцэтгэх чадвар гээд дампуурсан уу, үгүй юу гэдгийг харуулдаг үзүүлэлт байдаг. Тэр нь 20-оос доош ороод ирэхээрээ хэцүү байдаг. Тэр нь 35 хувийн үзүүлэлттэй.  Ийм банк л бид “Төрийн банк”-нд хүлээлгэж өгсөн. Надад үнэхээр болохгүй байгаа юм бол өөрийн хөрөнгийн хүрэлцээ гэдэг юм л байсан. Анхнаасаа л зовлонтой байсан. Эхнээс нь эцсийг нь хүртэл тэмцсэн. Одоо төр өөрийн хөрөнгийн дутагдлыг арилгаад ажиллах юм бол банкны хувьд яг ашиг хийдэг дээрээ л байгаа, “Хаан”  банк өнөөдөр жилдээ 70 гаруй тэрбум төгрөгийн ашгийг хийж байгаа, тэр хэмжээний ашгийг өлхөн хийчихэж чадах тийм л менежмент, сүлжээ, ресурсыг би хүлээлгэж өгсөн. Би хэвлэлийн бага хурал дээр хэлсэн нэг санаагаа энд тодруулаад хэлчихье. Хэрвээ Засгийн газраас “Төрийн банк”-ийг хэзээ нэгэн цагт амжилттай ажиллуулж байгаад шударга, сайн хувьчилж үнэд хүргэвэл өөрийн оруулсан мөнгөө авчаад үлдсэнийг нь надад өгөх нь шударга ёсонд нийцнэ гэж хэлсэн. Түүнээс биш төсвийн, улсын мөнгөөр намайг дэмж гээгүй. Учир нь нэгд, “Хадгаламж” банкны бүх алдагдлыг надаар барагдуулж байгаа, хоёрт дээрх шилжүүлсэн ресурсын үнэ цэнэ гэж заавал байх ёстой.

-“Хадгаламж” банкийг хоёр жилийн өмнөөс л алдагдалтай ажиллаж байсан гэж мэдээлж байгаа. Бололцоо олгосон. Өөрөө банкаа босгох гэж ингэж их зүтгэчихээд өөрөө эргээд зээл авсаар байгаад дампууруулчихлаа л гэсэн дайралт яваад байна шүү дээ?
-“Хадгаламж” банк алдагдалтай байсан нь үнэн, энэ нь ямар учиртай байсан вэ гэдгийг ч би түрүүн хэлсэн. Банкны үйл ажиллагаа хэвийн, зээлийн чанар ч сайн байсан, төлбөр түргэн гүйцэтгэх чадвар өндөр байсан, өөрөөр хэлбэл банк бол дампуураагүй. Дампуураагүй банкийг яагаад “Төрийн банк”-нд нэгтгэчих вэ гэж асуулт гарч байгаа юм. Банк бол зээл олгож, олгосон зээлийнхээ хүүгээр ашиг олдог байгууллага, тэгэхээр ашиг олохын тулд зээл олгох ёстой. Олгосон зээл тутамынхаа 14 хувьтай тэнцэх хэмжээгээр банк өөрийн хөрөнгөө нэмэгдүүлж байх ёстой, банкууд үүнийг олсон ашгаараа бүрдүүлж ажилладаг. Манай банкны хувьд олсон ашгаараа урьдах банкуудаас ирсэн муу зээлүүдийнхээ алдагдлыг “Монголбанк”-тай тохирсон эрүүлжүүлэх хөтөлбөрийн хүрээнд барагдуулж ирсэн болохоор ашиг хуримтлуулж чадахгүй байсан. Банкны өөрийн хөрөнгийн дутагдал энэ оны хоёрдугаар улирлаас эхлээд л асуудал болсон учраас бид хөрөнгө оруулагч олохоор ажиллаж байсан, харамсалтай нь бидний олсон хөрөнгө оруулагч нь “Монголбанк”-наас дэмжигдээгүй. Яг энэ асуудалтай зэрэгцээд манай компанийн “Стандарт” банкнаас авсан зээлийн эргэн төлөлтөнд зөрчил гарч, асуудал үүсээд эхэлсэн нь “Монголбанк”-ийг яаралтай арга хэмжээ авахад хүргэсэн байх, гол нь банкнаас харилцагчид мөнгөө татаад эхэлнэ гэсэн болгоомжлол байсан. Ердөө л энэ шүү дээ.

-Банкны бизнесийн хамгийн эмзэг энэ цэг дээр л бүх санаархлууд хөдөлдөг. Ийм хурдан “Төрийн банк”-нд нэгтгэсэн нь ойлгогдож байх шиг байна даа.
-Ердөө л тэр. Нийтийн эрх ашиг гэдэг зүйлийг бодож л би шийдвэрээ гаргана шүү дээ.

-Банкны бизнес сонирхож байгаа бүлэглэлүүд байгаа. Хаана, хэн гэдгийг ч гадарлаж байна. Бүр сөрөөд гадны хөрөнгө оруулагчдад хандаад зарах боломж байгаагүй юу. Төрд түр нэр зүүлгэж байгаад л хаагаад ороод ирлээ шүү дээ?

-Банк гэдэг бол маш эмзэг бизнес. Цаг хугацаа их л хурдан юм.

-Мэдээллийн хэрэгслүүдээр үзүүрийг нь цухуйлгаад л эхлэнэ гэдэг өөрөө сүрдүүлэг шүү дээ.

-Яг үнэн.

-Сад тавьсан олон урсгалаар дайралтууд явуулаад л, цаг хугацаагаар шахаад л, банкны эмзэг итгэлцэл дээр тоглоно шүү гэсэн санаархлаа шууд “хэлж” байгаа юм л даа. Та ийм хавчуурганд орчихлоо.  Та харин сөрж үзсэн бол яах байсан бол?
-Нэг л үр дагавар гарна. Манайд итгэж байсан хэдэн зуун мянган хадгаламж эзэмшигчид, сая гаруй харилцагч, олон мянган ажиллагсад  л хохирно.

-Та миний хэлэх гээд байгааг ойлгохгүй байна. Цаанаасаа бодлоготой хар мэдээллийн урсгалаар хоёр өдөр балбахад л танай харилцагчдыг бужигнуулаад, банкийг тань бүр юу ч үгүй болгоод хаячихна. Энэ л хамгийн том айдас байсан биз дээ?
-Тийм.

-Нөгөө талд нь та энэ хар хүчний эсрэг адилхан зогсоод мэдээллийн энэ урсгалыг хааж чадна шүү дээ. Тэгж хааж байгаад өөр хүчирхэг түншид зарж болоогүй юу л гээд байгаа юм. Их амархан юм ярьж байж магадгүй. Гэхдээ байж болдог зүйл шүү дээ?
-Олон нийтийн мэдээллийн хэрэгслийг барих боломж онолын хувьд байхыг үгүйсгэхгүй. 

-Онолын биш ээ, практик дээр их хөгжиж байгаа муу үзэгдэл.
-Банк бол олон зуун мянган харилцагчидтай. Ажилчидтай. Банкны гадаа 10 хүн ирээд дугаарлахад л хамгийн түрүүнд танил тал руугаа утасдана шүү дээ. Хүүшээ, энэ “Хадгаламж” банкны гадаа хүмүүс овоороод байна. Очиж нөгөө хэдэн төгрөгөө татаж аваа гээд л. Ингээд л хямрал үүсдэг байхгүй юу даа.

-Банктай хувь заяагаа холбосон олон хүмүүс хохирч байна. “Анод”-ын захирлууд ял аваад явлаа. “Зоос”-ынхныг бас хорьж цагдаж л байсан. Иймэрхүү давалгаанд амархан унаж байгаа бизнесийн байгууллагуудыг хараад байхаар нөгөө талдаа улс төрийн хань хамсаатан байхгүй, нөмөр нөөлөг байхгүй хэсгийнхэн голдуу байх шиг анзаарагддаг. Та ч гэсэн улс төрд нөмөрлөх бүлэглэлгүй бололтой?
-Би ерөөсөө тэгж бодохгүй байна. Ер нь бол ийм байдалд орно гэдэг би өөрөө хүнд ашиглуулах алдаа хийсэндээ л байгаа. Алдаа хийгээгүй байсан бол ийм байдалд орохгүй. Монгол жижигхэн. Намайг С.Баяр даргатай холбож бас бичиж л байх шиг байна лээ. Би С.Баяр даргатай найз уу найз. Манай байрны л ах. Энэ бол ерөөсөө асуудал биш. Надад улс төрд олон найзууд бий. “Хадгаламж” банктай холбоотой асуудал дээр би “Олон овоот” энэ тэр гээд алдаа хийчихээр алдаан дээр тоглож байгаа хүмүүс бол бий. Тэр бол бас мэдрэгдэж байна. Гэхдээ би өөрөө өөгүй өндөг шиг байж байгаад улс төрийн шалтгаанд ээрэгдээд машиндуулаад унаж байгаа юм бас биш л дээ. Яахав дээ, сулраад л ядраад ирэхээр амьтны ертөнцөд бол тэр нь л бариулж идүүлдэг. Хүний ертөнцөд ч бас тиймэрхүү юм байдаг л юм шиг байгаа юм. Гэхдээ би энэ нөхцөлд асуудлууд бүр нэг их хүнд, хамгийн муу хувилбараар шийдэгдсэн гэж бас бодохгүй байна.  Энэ олон харилцагчид, хадгаламж эзэмшигчид болон ажиллагсад хохирохгүй байдлаар шийдвэр гарлаа.

-Хүмүүс таныг үнэхээр ойлгож ядаж байна л даа. Өөрөө яагаад адилхан улс төрд нь нэг арал босгож аваад тэрэн дээрээ гарч байгаад үзэхгүй байгаа юм. Адилхан муу зээлтэй нь Төрд өгөхгүй яасан юм. Энэ одоо бурхан юм уу, эсвэл өөр учир байна уу гээд л ?

-Үнэн. Би танд нэг юм үзүүлье. Энэ бол “Жаст” группын хариуцлагын шатлал буюу эрх ашгийн эрэмблэл. Нэг дэх хариуцлага бол хэрэглэгчид, харилцагчдын өмнө хүлээх хариуцлага буюу тэдний эрх ашиг. Би энийгээ яс барьдаг, номлодог. Хоёрдахь нь, ажиллагсад хамт олны өмнө хүлээх хариуцлага. Гурав дахь нь, нийгмийн өмнө хүлээх хариуцлага. Хамгийн сүүлчийн хариуцлага нь хувь нийлүүлэгчдийн өмнө хүлээх хариуцлага. Хувь нийлүүлэгч чинь би шүү дээ. Тэгэхээр би энэ дөрөв дэхь эрх ашгаа тэр нэг, хоёр, гурвын дээр аваачиж тавьж болох уу. Тэгвэл надтай дараа нь хэн харилцаж, хэн хамтарч ажиллах вэ. Би хэн ч биш болно. Бурхан гэх нь ч хаашаа юм, гэхдээ бурханлиг, буянтай үйлдэл гэж тайлбарлаж болох юм. Учир нь энэ банк дампуурахаар амьдрал дээр том хадгаламжтай, чадалтай цөөн харилцагчид нь хамгийн түрүүнд мөнгөө аваад хохиролгүй гарчихдаг. Учир нь тэд бүх мэдээлэлд ойр, түүнийг түрүүлж авах боломжтой, нөлөөтэй, холбоо сүлбээтэй. Эцэст нь хэн хамгийн их хохирдог вэ гэхээр нөгөө л мэдээллээс хол, холбоо сүлбээгүй дийлэнх олонх. Нөгөө л хамгаа найдаж хадгалуулсан хэдэн зуун мянган иргэд.

-Хэвлэлийн бага хурал дээр таны хэлсэн “Өнөөдрөөс эхлээд би бизнесмен биш жирийн иргэн боллоо” гэсэн үг их анхаарал татлаа. Олон талтай ойлгогдож байна. Та энэ үгээ тайлбарлахгүй юу. Та гадаадын тэр банкны өмнө олон тэрбумын өртэй үлдлээ. Хүний амьдралын зам урт. Мэдээж та ахиад босно. Гэтэл та би бизнесмен биш жирийн иргэн боллоо гэж яагаад хэлсэн юм бэ ?
-Шууд утгаар нь ойлговол би ямар ч бизнесгүй боллоо гэсэн үг. Бизнесмэн биш болсон болохоор бусдын өмнө дандаа хариуцлага хүлээх шаардлагагүй боллоо гэсэн үг. Бизнесмен гэж сайн дураараа бусдын өмнөөс маш их эрсдэл, хариуцлага үүрч байгаа хүн гэж ойлгодог. Манай бензин чанаргүй байгаад өвөл хөдөө, гадаа хүн хөлдөөчих болов уу, ганц төмөр замаа шатахуунгүй зогсоочихдог болов уу, манай үйлдвэрээс гарсан мах хүн хордуулчих вий, “Хадгаламж” банк маань ганхаад хэдэн зуун мянган хүний хадгаламжийг үрэгдүүлчих вий гэх мэт үргэлж санаа зовж явах тэр ачаа бол хөнгөрлөө. Ер нь бол нэг ч гэсэн хүнд ажлын байр бий болгож амьдралыг нь авч яваа, хийж байгаа зүйлийнхээ бүх хариуцлагыг өөрөө үүрч, эрсдэлтэй алхам хийхээс бэрхшээхгүй, хүндээс шантралгүй шинийг бүтээж байдаг бизнес хийж буй хүмүүс бол аль ч улсын том баялаг шүү дээ. Түүнээс биш бүгд ямар ч эрсдэл хийхгүй, бусдын өмнөөс ачаа үүрэхгүй, өндөр цалинтай, тухтай ажил хийх сонирхолтой байвал улс орон хөгжихгүй. Нэгэнт эрсдэл үүрээд ажил хийж байгаа юм чинь алдаа оноо гарна. Тийм болохоор нийгмийн зүгээс энэ хүмүүсээ ядаж ойлгож хандаж байгаасай даа. Харин миний хувьд жирийн иргэн боллоо. Одоо би бусад ихэнх хүмүүсийн адил зөвхөн өөрөө өөрийнхөө өмнө, дээрээс нь гэр бүлийнхээ болон дотны хүмүүсийнхээ өмнө л нийгэмд амьдарч байгаа эр хүнийхээ хувьд үүрэх ёстой ачаа, түүнийхээ хариуцлагыг хүлээх боллоо гэдгээ л хэлж байгаа юм.
Би жаахан завсарлага авъя

-Та бизнесүүдээ салбар салбараар нь салгаад зарсан. Нефтийн бизнесээ “Магнай трейд”-д, “Олон овоот”-оо “Алтжин”-д, махны бизнесээ бас зарсан. Танд юу үлдэж байгаа юм. Та Өмнөд африкийн “Стандарт” банкны өмнө хүлээсэн хариуцлагаа яаж шийдэх юм бэ. Хэдийгээр таны хувийн асуудал ч гэсэн үнэхээр сонин байна ?

-Одоо бол надад яг ингээд л төлчихнө гэж барин тавин хэлчих тодорхой төлөвлөгөө алга. Юу ч гэсэн жаахан завсарлага авъя. Энэ хооронд энэ тэнд шалгана, янз янзын юм болно биз. Гэхдээ бол ямар ч байсан би энэ бүх өрийг төлж чадна гэдэгтээ өөртөө итгэлтэй байна. 

-Би бас яагаад ч юм танд тэгж чадна гэдэгт итгээд л байна л даа.
-Тийм үү. (инээв) Баярлалаа.

-“Алтжин” компани бол бас л баргийн хүний давж туулахад бэрх ачааллын ард гарсан. Тухайн үед тэгж хүндрэлд ороод нефтийн бизнесээ зарахад нь та авч байсан. Энэ бол хувь заяаны сонин тохиол.
-Тийм.

-Тэр үед нэг ШТС-аа нэг сая доллараар зарсан гэж яригдаж байсан. Таны хувьд энэ нь бизнесийн түүхээрээ холбогдож явсан хүний хувьд хүндрэлд ороход нь туслаж, зовлонгоо хуваалцсан түүх юм уу. Эсвэл банкуудаа нэгтгэсэн шигээ, нэгэнт л нефтээр оролдсон л юм чинь энэ бизнесээ томруулъя гэсэн сонирхлоор авсан юм уу.
 -Аль аль нь л байх. Тэр чинь хэдэн он билээ. Тэр үеийн нэг сая доллар гэдэг чинь юу билээ. Нэг сая доллараар нэг ШТС-ыг авна гэдэг бол ямар ч байсан зах зээлийн хүнд байдалд орсон хүнээс авдаг үнэ биш шүү дээ. Хүмүүс итгэхгүй, Ш.Батхүү Г.Алтангийнхаа юмыг зутгаалгаж өөрийнхөө нэр дээр болголоо гээд л янз бүрийн юм ярьж байсан. Хүмүүс өөр өөрийнхөө хэмжээгээр л сэтгэж байгаа нь тэр. Асуудлыг яагаад тэгж ярьж байгааг нь би ойлгож байна. Миний хувьд бол нэгдүгээрт, би харамч хүн биш. Хоёрдугаарт, өмнө тусалж байсан хүмүүст өгөөмөр байж чадна гэдгээ мэднэ. Том бизнест над шиг ийм чанартай хүн тохирдоггүй юм шиг байна. Хичнээн их ашиг харагдаж байлаа ч нөгөө хүнээ хүнд байдалд байхаар нь бас өрөвдөөд байдаг. Хичнээн бизнес хийж байгаа хүн ч гэсэн. Жишээ нь, “Монгол шуудан” банкин дээр ч гэсэн, “Хадгаламж” банкны хувьд ч ямар асуудал байсныг дэлгэж энэ тэр бололгүй аваад л явсан. Зарим хүн болохоор бизнес дээр хатуу байх ёстой, хэтэрхий улцгар байна ч гэж шүүмжилдэг. Миний хувьд харин ч эсрэгээрээ зарчим дээрээ чанга байна гэдгийг л хатуу байна гэж ойлгодог, үүнийг юм ойлгодог, ухаантай нь ойлгох биз ээ. 

-Г.Алтан бол үнэхээр хүйсээ давчихсан хүчтэй хүчтэй шийдвэр гаргадаг бизнесмен. Одоо хүмүүс та хоёрын өнгөрсөн түүхийг мартчихсан л байх шиг байна. Г.Алтанг хуураад нөгөө бүтэхгүй “Олон овоот”-оо өгчихөж байна шүү дээ гэсэн яриа явж л байна.  Тэр бол эрс шийдээд л өөрөө орж байгаа байх. Энэ төсөл дээр цаашдаа хамтрах харилцаа та хоёрт үлдэж байгаа юу?
-Мэдээж хамтрана. Надад бол Ц.Мянганбаяраас бусад бүх хүнтэй цаашдаа хамтрах үүд хаалга маань нээлттэй.

-Таны бизнесийн түүхэнд салалт бас хэд хэд байна. MCS, Жамп, Монхангай группуудыг та анх байгуулалцаж байсан. Эхлээд  та маш эрсхэн эхэлдэг. Хамтардаг. Тэгээд л яагаад ч юм салчихдаг. Бизнесээ авч явах мөрөөдлөөс гадна таны өөрийн зан чанарт асуудал байна уу?
-Байгаа, байгаа. Одоо ингээд эргээд харахаар надад нэг том дутагдал байх шиг байна. Аливаа асуудлыг зөвхөн өөрийн зөв гэж бодсон үзэл бодлоор шийдэх гэж зүтгэдэг. Бусдын санаа, онолыг хүлээж авахдаа тааруу. Өнгөрсөн хугацаанд бүх шийдвэрүүдийг дан би өөрөө гаргаж байсан, дандаа өөрийнхөөрөө байсан.

-Та ганцхан дүүтэй, хоёулханаа юм билээ. Би бас гурвуулханаа. Маш цомхон орчинд өссөн. Тэгээд өөрөө ерөөсөө дарга болж чаддаггүй мөртлөө бусдаар даргалуулж чаддаггүй. Энэ өссөн орчинтой маань холбоотой юм шиг байгаа юм. Таны намтрыг судалж байхдаа энэ талаарх бодол орж ирээд инээд хүрч байсан юм.
-Мэдээж бүх юм л нөлөөлж таарна. Багын орчин, гэр бүлийн хүмүүжил. Ер нь бол сайн чанар биш л дээ. Би бол мэдээд байгаа юм. (инээв)

-Та гэхдээ өөрийнхөө амьдралыг өөрөө их адармаатай болгочихдог хүн юм шиг ээ. Бүр анх та орос сургууль төгсч, конкурст ороод орос хэлний шалгалт дээрээ өөрийн бодсон оноогоо авсангүйгээсээ болоод шалгалтын материалыг багш руугаа базаж шидчихээд гадаадын ч сургуульгүй болж байсан хүн юм билээ. Тэгээд тэрнээсээ болоод санхүүгийн техникум руу “цөлөгдсөн” гэж сонссон. Та хэдэн оноо аваад тэгж их уурласан юм бэ?
-15 оноо авах ёстойгоос 13 авсан.

-Тэгээд яасан?
-Би 23 дугаар дунд сургуулийг хамгийн сайн төгссөн. Манай ангийн тал нь шахуу надаас хуулдаг. Зарим нь бүр “Чи одоо эрт ирж хуулуулсангүй” гэж уурладаг байсан. (инээв) Ерөнхийдөө бол арван жилд байхдаа би их сайн сурдаг, намайг сайн сурдаг гэхэд хэн ч хүлээн зөвшөөрдөг тийм л хүүхэд байсан. Тэгээд конкурс дээр шалгалт авч байсан багштай муудалцсан. Цаанаасаа дуудсан гай л  байсан байлгүй дээ. Орос хэлний шалгалт дээр надад 5,4,4 гэсэн оноо тавихгүй юу. Нэг нь бол бүр шалгаж болдог эд л дээ. Тэгээд би багштайгаа суугаад энд би яг ямар дүрмийн алдаа гаргасан юм бэ гээд үзэхэд алдаа байхгүй байсан. Тэгээд та энэ 4 гэсэн оноогоо 5 болго гэсэн чинь над руу харж сууж байснаа 4-өө 5 болгонгуутаа, 4 байсан ар талын оноогоо 3 болгож байгаа байхгүй юу. Тэр нь нотолж болдоггүй, агуулга найруулга ч юм уу, уран бичлэг ч юм уу нэг л юм байсан.

Шударга бус юманд л дургүй хүрээд байдаг тэр зан маань хөдлөөд л маргалдчихсан юм. Араа ч бодохгүй, тэр үед чинь 18 хүрээгүй жаахан хүүхэд байлаа шүү дээ. Тэгээд нөхдүүд намайг бүр доош нь хийхээр шийдээд Анагаахын дундын сувилагчийн анги өгч байгаа юм.

-Ямар хөгжилтэй юм бэ. Багш нь бүр зуучихсан юм уу?
-Тэгсэн. Тэгээд зуусан гэдэг нь мэдэгдээд нотлогдохоор Санхүүгийн техникум гэсэн хувиар өгсөн. За, за одоо өнгөрлөө гээд л хүлээгээд авчихсан. СЭДС-ийг тэр үеэс хойш над шиг тийм “од” ховор төгссөн байх. Мэдээж шүү дээ, 23 сургуулийг бүрэн онц төгссөн хүүхэд тэнд оччихоор чинь тасархай л байлгүй яахав дээ. Хоёр жил Сүхбаатарын нэрэмжит стипенд авсан. Тэгээд л тэр үед чинь тэргүүний залуу алтан меаль энэ тэр гээд их тийм хүндтэй шагналууд байдаг байлаа ш дээ. Одооных шиг биш. Бүгдийг нь л авсан. Тэгтэл “За, чи урилгаар гадаадад сурнаа” гэсэн. Тэгээд орос хэлний шалгалт авах болоод дөрвөн замын тэнд барилгын техникум дээр баахан орос багш нар ирчихсэн шалгалт авч байсан. Шалгалтаа өгсөн. Нөгөөдүүл чинь гайхчихсан. Би сайн санадаг юм. Нэг багш нь би Эрхүүд монгол оюутнуудад орос хэл заадаг юм. Яаж чи ийм орос хэл сурсан юм. Ямар арга барилаар сурсан юм гээд л. Намайг 23 сургууль төгссөн гэдгийг мэдэхгүй байхгүй юу. Би Санхүүгийн техникумын статистикийн ангийг төгссөн. Статистикийн төв газар дээр дуудаад Москвагийн Статистикийн дээд сургуульд урилгаар сурах болсон гээд явуулсан. Би Санхүүгийн техникумд орсондоо ерөөсөө харамсдаггүй, надад маш их зүйл сургасан сайхан сургууль. Би ангидаа орсон чинь 30 гаруй хүүхдийн 2-3 нь л хотынх, бусад нь дан хөдөөний хүүхдүүд байсан. Тэд бол арай ч дээд сургуульд орж чадаагүй, гэхдээ урдахаа чаддаг, яг л тийм жинхэнэ боломжийн сургалттай хүүхдүүд орж ирж байгаа юм. Тэгээд би тэндээс үнэхээр амьдралыг, монголоо ойлгосон л доо. Монгол гэдэг чинь зөвхөн энэ л дөчин мянгатын хүрээний орчин биш гэдгийг таньсан. Тэгж байгаад л хойшоо явчихсан бол би шал өөр нөхөр л байх байсан байх. Би их олон хүнтэй хэл амаа олоод байдгаа тэндээс сурсан. Сангийн аж ахуй явна. Зун, намрын ажилд явж байгаа юм. Цэргийн бэлтгэлд явж байгаа юм. Ангиараа дүүрэн хөдөөний хүүхдүүдтэйгээ ойлголцож, нөхөрлөж, таньж эхэлж байгаа юм. Аан, амьдрал гэдэг чинь бид нар шиг биш энэ хүмүүс дээр тогтдог юм байна шүү дээ гэж би ойлгож авсан. Дунд сурна гэдэг чинь энэ бол дунд хүн гэсэн үг биш байна. Заавал ч үгүй мундаг, заавал ч үгүй математик, статистиктаа мундаг байх биш. Их олон юманд тэвчээртэй, хүлээцтэй байж чаддаг. Улсын санхүү бүртгэлийг нуруун дээрээ авч явдаг улсууд чинь эд нар байдаг юм байна гэдгийг ойлгосон.  Яагаад гэвэл тэр хүүхдүүд чинь төгсөөд л хөдөө хувиарлагдаад л, тэндээ он жилийн турш амьдраад л,  олон ч юм ярихгүй урдахаа яс хийгээд л явцгаадаг юм шүү дээ.
Ганцхан тэгшитгэл бодоод үр дүн гардаггүй, бүх тэгшитгэлийг бодож байж системийн дүн гарна

-Таны аавыг Шаравламдан гэдэг юм билээ. Их сонин нэр. Ямар утгатай нэр вэ?
-Төвд нэр л дээ. Бурханы нэр.

-Архангайн хүн гэл үү?
-Архангайнх.

-ОСНААҮГ-ын дарга байсан хүн юм билээ. Нэлээн олон жил тэндээ ажилласан уу?
-Тийм. Олон жил хийсэн. Аав маань намайг их залуу байхад, дөнгөж оюутан болсны дараахан өнгөрсөн. Аав ээжийн минь нөлөө миний хүмүүжилд их бий. Дээрээс нь манай эмээ манайд байдаг байсан. Эмээгийн маань нөлөө надад асар их. Их тийм зарчимтай, хатуу чанга хүн байсан.

-MCS-ийг та анх байгуулалцаж байсан юм билээ. Оджаргалаас зам салсандаа та ер нь харамсаж байсан уу?
-Тэр үед ч харамсаагүй. Одоо ч харамсаагүй. Бүх шийдвэрийг би өөрөө гаргасан. Бүх замаа би өөрөө л сонгосон.

-Манай бизнесийнхний түүх гадныхнаас их өөр байх юм.  MCS-ээс та гэхэд гараад л явчихсан байх жишээтэй. Одоо манай хамгийн олон жил явсан “Бодь” групп гэхэд задралын ирмэг дээр байгаа л дуулдах. Яагаад нөхөрлөлийн том түүх бүтээж чаддаггүй юм бол. Энэ юутай холбоотой юм бол ?
-Би статистикийн мэргэжилтэй. Статистик гэдэг бол үндсэндээ системийн мэргэжил байхгүй юу. Тэр систем юу гэж заадаг вэ гэхээр ерөөсөө ганцхан зүйлээс хамааралтай юм гэж ерөөсөө байдаггүй. Математикаар бол системт тэгшитгэл бодохтой адилхан байдаг. Ганцхан тэгшитгэл бодоод үр дүн гардаггүй, заавал бүх тэгшитгэлийг бодож байж системийн дүн гарна. Их олон хүчин зүйл нөлөөлж байдаг. Тэрэн шиг монголчуудын тэр нүүдэлчин энээ тэрээ юм нөлөөлдөг байх. Хоёрт, энэ зах зээлийнх нь нөхцөл орчин бүрдээгүй байгаа нь нөлөөлдөг байх. Манайд чинь хөрөнгийн хуримтлал гэж алга. Хөрөнгийн зах зээл гэж алга. Барууныхан шиг явъя гэхэд аргачлалыг нь мэдэж байгаа боловч тэр хөрс нь алга. Бид чинь зах зээлд ороод ердөө 20-хон жил явж байна. Энэ бол дэндүү богинохон хугацаа. 

-Та төгсч ирээд хотын захиргаанд ажиллаж байсан юм билээ. Хотыг бол хүн нэг их орхидоггүй. Аятайхан явж байгаад л намд гишүүнчлэлтэй болдог. Ахиж дөхсөн зам олдог. Тэгсээр яваад УИХ-ын гишүүн энэ тэр болчихсон яваа зөндөө нөхдүүд байна.  Манай улс төрд хотын захиргааны “бүтээгдэхүүн”-үүд их олон байдаг. Танд ч өөр зам байж болох байсан. Хотоос нийгмийн шилжилтийн үеийн их давалгаа нөлөөлөөд хөдлөв үү. Эсвэл нөгөө дотор Батхүү хатгаад л явчихсан юм уу?
-Цэвэр дотор хүн. Төгсөөд ирээд ажиллаж байсан. Манай дунд охин төрсөн. Авч байгаа цалин хаанаа ч хүрдэггүй. Тэгээд л гарсан. Хүмүүс надад бас иймэрхүү зөвөлгөө өгдөг л байсан. Хотын дарга байсан Ц.Баасанжав дарга чинь манай аавын орлогч байсан. Тэгээд надад зөвлөж байсан. Би танд их баярлалаа гэж хэлээд л явчихаж байсан.

-Та Монстар гэж компани байгуулж ажиллаж байгаад 1997 онд дампуурсан юм билээ. Тэр таны анхны дампуурал байсан уу?
-Анхны. Би тухайн үед надтай хамтарч байсан залуучууддаа бүх оруулсан мөнгийг нь өгөөд, бүх өрөө аваад л үлдсэн юм.

-Өнөөдрийнх бол хоёр дахь нь уу?
-Тийм. 
Ганцхан хүний өмнө миний хаалга хаалттай. Тэр бол Ц.Мянганбаяр

-Монголын бизнесмэнүүдийн түүх гэдэг номон дахь таны намтрыг уншиж байхад таны амьдралд сонгино гэдэг ногоо их нөлөө үзүүлсэн гэсэн байсан?
-Тэгсэн. Тэр сонгиныг оруулж ирэх гэхээр надад мөнгө байхгүй. Тэгэхэд миний нэг буриад найз дөрвөн өрөө байраа, ганц жийп машинаа барьцаалж байгаад надад сонгино ачуулаад явуулчихаж байсан. Энэ бол итгэлцэл.

-Мах маркет, Дарханы махны үйлдвэр эд нарыг та авч байсан. Махтай холбоотой бизнес хийж байгаа улсуудыг дотроо их эх оронч хүмүүс гэж боддог юм. Манай монгол том бизнесгүй орон байлаа шүү дээ. Одоо л уул уурхай гээд байгаа болохоос. Газар тариалан босоогүй. Мал аж ахуйгаас өөр юм байхгүй л байсан. Ер нь махны бизнесээс цэвэр эх оронч сэтгэл дээр тогтсон жижигхэн ашиг олдог юм уу, бас том ашиг олдог бизнес юм уу?
-Энэ жилийг хүртэл махны бизнес дандаа алдагдалтай явж ирсэн. Хүмүүс намайг муу бизнесмен гээд байдаг юм. Үнэн ч байж мэдэх юм. Яагаад гэвэл би нэг их алдагдал энэ тэрээс айдаггүй. Нөгөө талдаа би  ингээд хөдөлсөн л бол заавал маргааш нь ашиг олж байх ёстой гэж үздэггүй. Миний юм хардаг харц бол ерөнхийдөө монгол улсын ирээдүй, монголчууддаа итгэх итгэл байдаг. Том зургаар нь харвал монгол улс хөгжиж байна. Монгол улс өсч байна. Бизнест өдөр тутамдаа ашиг олох бол чухал. Гэхдээ тэрнээс гадна бизнесийн, хөрөнгийн үнэ цэнэ, үнэлгээ өсч нэмэгдэнэ гэдэг бол арай өөр төвшний ойлголт шүү дээ. Эхний үеийн алдагдал бол яахав дээ, байж болох зүйл. Юм зөв голдирлоор л явж, сэтгэлээ шингээн хөдөлмөрлөж, сайн удирдлагаар хангаж байхад алдагдлаа хаагаад ашигтай ажиллана, үнэ цэнэ өснө.

-Та надад битгий гомдоорой. Монголчууд цөөхүүлээ. Бизнесийн салбарын хэдэн хүмүүс бие биенээ сайн хэлдэггүй тийм нэг сонин соёл манайхнаас ажиглагддаг юм. Нэг хэсэг нь танд маш найдаж байх шиг. Батхүүд бизнесийн дараагийн үе нь тодорхой байгаа. Тэр яах ч үгүй гэж байхад, зарим нь Батхүү дандаа гадны хамтрагчидтай явж ирсэн хүн. Нийлж монголоо самарч байсан гэх мэтээр хэлдэг.
-Би хэнтэй ч ярьсан надад асуудал байхгүй. Одоо ч над руу олон хүмүүс яасан бэ, юу болов, яах вэ гээд ярьж байна. Бас хүмүүсийг муу хэлж, хуурч мэхэлж яваагүйн шинж болов уу. Ганцхан хүний өмнө миний хаалга хаалттай гэж би хэлсэн. Өөр бусадтай ямар нэг өш хонзон, үл ойлголцол байхгүй. Яахав хүмүүс өөр өөрийн хэмжээгээрээ л асуудалд ханддаг шүү дээ. Өчнөөн олон жил олон зуу, мянган хүнийг ажилтай байлгаж, амьдралыг нь өөд нь авч явсныг монголоо самарна гэдэггүй л байлтай.

-Танд гадаадад бизнес байгаа юу?

-Казакстанд барилгын бизнес эхлүүлсэн байснаа зарчихсан. Орост байсан бизнесээ ч хаасан.

-Танаас асуугаагүй үлдсэн нэг зүйл байгаа. Тэр бол Эрдэнэт үйлдвэртэй холбоотой асуудал. Эрдэнэтийг хүртэл барьцаанд тавьчихсан байсан байна шүү дээ гээд л шуугиж байна. Энэ үйлдвэртэй холбоотой урт удаан харилцаа танд байсан юм билээ. Өмнө нь Эрдэнэтийн баталгаагаар Стандарт банкнаас 20 сая доллар зээлээд төлж байсан. Төр өөрөө хувийн компаниа дэмжиж барьцаа болж өгөх жишиг бол бас байдаг зүйл. Би өөрөө тодорхой төвшний мэдээлэлтэй байдаг, асуудлыг ойлгож байгаа хүн ч зарим уншигчдад олон зүйл ойлгомжгүй байгаа байх.
-Хамгийн анхны 20 сая долларын зээл авахад бол үнэхээр манайд Эрдэнэт үйлдвэр баталгаа гаргаж өгсөн. Баталгааг бол зүгээр нэг нөхөрт гаргаад өгчихгүй шүү дээ. Энэ хүн цаанаа хөрөнгөтэй, бизнестэй, орлоготой гэж л гаргаж өгч байгаа шүү дээ. Тэгээд дээр нь Оросын тал, Монголын талынх нь аль алины зөвшөөрөл нь байгаа. Тэр зээлээ бол би төлчихсөн юм. Энэ дээр улс хохирчихлоо гэх асуудал байхгүй. Дараагийн зээл болохоор Эрдэнэтээс зэсийн баяжмал худалдаж аваад, дэлхийн зах зээлд худалддаг “Стандарт” банк бидний хамтарсан бизнест олгосон зээл. Манай энэ зээлийн эргэн төлөлт зөрчигдөөд эхлэхээр банкны зүгээс Эрдэнэт үйлдвэрийг орооцолдуулах сонирхолтой байгаа юм. Энэ асуудалд Эрдэнэт ямар ч хариуцлага хүлээхгүй, хохирно гэсэн ямар ч үндэслэл байхгүй. Тэр бүх үүрэг хариуцлага манай компани дээр, над дээр байгаа. Тэрнээс би энийгээ улсаар төлүүлнэ гэж хэзээ ч байхгүй. Тэгдэг ч ном журам ч байхгүй. Би ч энийгээ хэлдэг газар нь хэлж байгаа.
Намайг бол гомдоож бараг чадахгүй дээ
-Өөр нэг мэдээлэл явж байгаа нь ТӨХ-ны дарга байсан Д.Сугар, Эрдэнэтийн захирал байсан Ч.Ганзориг нарын гарын үсгийг хуурамчаар үйлдсэн гэх асуудал байгаа. Эдгээр албан тушаалтнуудын гарын үсгийг  сopy-дож  ашигласан гэх энэ мэдээлэл яг юу юм бэ?
-Ер нь бол дараа дараагийн зээлүүдийг бид өөрсдөө, би хувийнхаа баталгааг тавьж байгаад авсан. Энэ дээр “Стандарт” банкныхан барууныхан болсон хойно зүгээр л амьдралд байхгүй юм шаардаад байсан. Бүх юмыг чинь барьцаалчихлаа. Дээр нь Эрдэнэтийн баталгаа авчирч өгөө гээд. Тэрийг нь янзлаад өгчихсөн тал бий.

-Таны гадагшаа явах эрхийг хассан гэсэн. Энэ ямар учиртай юм бэ. Одоо бизнесийн хүндрэлд орсон улсуудыг юм л бол гадагшаа явах эрхийг нь хаслаа гэх болж. Тэр нөхдүүд чинь явж хөдлөх, арга саам хайх, гарц олох хэрэгтэй биз дээ. Тэр эрх чөлөөг нь яагаад олгохгүй байгаа юм бэ?
-Хэрэг мандуулчихаад зугтаачихна л гэж сэрэмжилдэг юм билээ. Гэхдээ хуулийн байгууллагын нүдээр харвал бас аргагүй л байх.

-Бизнест бол чөдөр тушаа шүү дээ. Олон жил монголдоо татвар төлсөн, энэ улсын ачааг үүрэлцэж ирсэн түүх бас байгаа. Бас нэг тийм иргэнтэйгээ итгэлцэх итгэлцүүр байхгүй л болж байна л даа. Хуулийн нүдээр бол бас өндөр хөгжсөн энэ цаг үед хардах болгоомжлох үндэслэл байдаг л байх л даа?
-Аливаа нэг юм болоход би дандаа нөгөө талаа ойлгох гэж хичээдэг. Хүмүүс нэг их гомдоод л байдаг. Намайг бол гомдоож бараг чадахгүй дээ, яагаад гэвэл гомдох уу, гомдохгүй юу гэдгээ би өөрөө л шийднэ биз дээ.

-Ийм байдалд хүртэл оруулчихаад байгаа алдарт Ц.Мянганбаяр ч гомдоож чадахгүй юу?  
-Гомдоож чадахгүй. Дүгнэлт хийгээд үзэхэд Ц.Мянганбаярт шатахуун өгч эхэлсэн үе, түүний өмнөөс хийж байсан “Иточу”-гийн төлбөр нь зогссон үед би өөрөө олон юм хөөцөлдөхгүй, анхааралтай байсан бол тийм их авлагатай болохгүй л байсан. Ер нь бол өөрөө өөртөө шудрага хандвал миний бодлоор болж бүтээгүй юмны 95 хувь нь дандаа тэр хүний өөрийнх нь л буруу, алдаа байдаг. Би бол факт л ярьсан. Яахаараа тэр нөөц баталгаажуулдаг, улсын чухал зэрэглэлийг олгодог улсын байгууллага тийм хариуцлагагүй юм хийв ээ гэж. Юм хийж бүтээх гэж явсан улсуудыг яагаад ийм байдалд оруулж байгаа юм бэ гэж л хэлсэн. Тийм учир төрийн захиргааны байгууллагын хариуцлагын асуудлаар гомдол гаргах эрх нээлттэй байгаа. Гомдлоо гаргах ч болно. Түүнээс биш Мянгаа Мянгаа гэж би муулахгүй. Монголчуудаа хохироогоогүй болохоор сэтгэл бол амар байна. Ямар монголчуудынхаа хадгаламжийг салхинд хийсгэчихсэн биш. Банкныхаа үнийг өсгөж байгаад гадныханд зарчихаад явчихсан биш. Харин ч эх орондоо хайртай хандсан гэж бодож байна.

- Та харамсаж, гэмшиж байна уу?

- Мэдээж хэрэг ийм юм болсонд харамсалгүй яах вэ, гэмшилгүй ч яах вэ. Юуны өмнө надад итгэж, манай байгууллагыг байнга дэмжиж ажиллаж ирсэн “Стандарт” банк болон бидэнтэй хамтран ажиллаж байсан нөхдөө хүнд байдалд оруулж, ажил албыг нь алдуулж, тэдэнд маш их хүндрэл учруулж байгаа минь харамсалтай байна. Мөн хайртай дотныхоо хүмүүсийнхээ сэтгэлийг чилээж байгаа минь харамсалтай байна. Асар олон хүмүүст маш их төвөг удаж байгаа минь харамсалтай байна. Энэ бүх хүмүүсээс хүлцэл өчиж байна. Гэхдээ ямар ч байсан Монгол орныхоо эдийн засаг, төсөвт хүндрэл учруулсангүй, улсын байгууллагуудыг хохироосонгүй, ард иргэд, хадгаламж эзэмшигчид, харилцагчид, хэрэглэгчдийг  хохироосонгүй, ажиллагсадаа хохироосонгүй, нийгэмд доргио үүсгэсэнгүй. Хэдийгээр миний хувьд маш хүнд, хэцүү үе эхэлж байгаа ч бусдад төлөх бүх төлбөрөө ямар ч нөхцөлд барагдуулна. Энэ мэдээж урт зам, магадгүй 5, 10 жил шаардаж ч мэднэ, хууль, шүүхийн асуудалтай ч тулгарах байх. Нэлээд өндрөөс овоо нүх рүү уналаа. Намайг мэддэг болон дэмжиж буй бүх хүмүүст хэлэхэд, байдал ийм хүнд байгаа ч гэсэн өмнө тулгарах хүндрэл бэрхшээлийг даван туулах сэтгэлийн тэнхээ, мэдлэг чадвар, амьдралын туршлага, найз нөхөд, ойр дотныхон байгаа. Эр хүн туг ч барьдаг, тугал ч хариулна гэдэг шүү дээ. Эцэст нь надтай хамт ажиллаж байсан, манай байгууллагад хөдөлмөрлөж байсан, биднийг дэмжиж байсан бүх хүмүүст гүн талархлаа илэрхийлье. Одоо ярилцлагаа дуусгах уу даа. Олон ч цаг ярьсан байна.

-Цаг гаргасанд баярлалаа. Хүнд хэцүү үеүдээ амжилттай туулж гараад, эргэн сайн сайхан үед баяртай уулзах биз ээ. Амжилт хүсье.
-Баярлалаа
http://ganchimeg.niitlelch.mn.  

С.Молор-Эрдэнэ: Н.Энхбаяр II төрнө



“Хамуг Монголын хөдөлмөрийн нам”-ын дарга С.Молор-Эрдэнэтэй МАН-ын шинэчлэл болоод улс төрийн намуудын үзэл баримтлалын талаар ярилцлаа.


-Монголын хамгийн том нам өөрийгөө шинэчилнэ гэж ярьж байна.Таныхаар тэд яаж шинэчлэл хийвэл зөв бол?
-МАН-ыг хүмүүжүүлэх ажил гарах нь ээ дээ. Улс төрийн намууд утопитой байх ёстой. Утопи гэдэг маань тэнд хүрнэ, тийм болно гэсэн зүйл. Улс төрийн намуудын амин сүнс нь гишүүддээ биш онолдоо байдаг. Онолгүй нам гэдэг бол амин сүнс байхгүй гэсэн үг. Хоёрдугаарт, барууны нам, зүүний нам гэсэн хоёр сонгодог улс төрийн дэлхий дээр зонхилж байгаа шүү дээ.

-Манайх төвийн үзэл баримтлалтай гэж ярьдаг биз дээ зарим нам.

-Намд хэзээ ч төв байдаггүй юм. Төв бол парламентад байдаг. Парламент дотроо төв рүүгээ дөхдөг байхгүй юу. Нам өөрөө баруун эсвэл зүүнийх л байна. Төвийг барьсан нам гэж дэлхий дээр хаана ч байхгүй. Яахав, засаг барьж байгаа нам жаахан төв рүүгээ хазайдаг юм. Засаг барьж байх үедээ иргэддээ таалагдах гэж нөгөө талынхаа онолыг барьдаг. Манай нөхдүүд баруун зүүнээ ч мэдэхгүй шүү дээ. Хэвлэлээс МАН шинэчлэгдэнэ гэдгийг олж харсан. Юу шинэчлэх гэж байгаа юм. Улс төрийн онолоо шинэчлэх үү, дотоод зохион байгуулалтаа шинэчлэх үү, эсвэл өөр нам болох юм уу. 2-3 жилийн өмнө МАН “Тэрэлжийн тунхаг” гэдэг юм гаргаж ирж байхдаа үндэсний, барууны нам болно гэж байсан. Тэрнээсээ болоод дотроо зодолдоод хоёр тийшээ боллоо шүү дээ.

-Өмнө энэ нам Н.Энхбаяр даргынхаа үед социнтернд элсээд зүүний төвийн нам боллоо гэсэн биз дээ?
-Монголд АН өөрөө барууны нам гэдэг. Уг нь АН зүүний нам байхгүй юу. Яагаад гэвэл шинэчлэл, залуу үе, ирээдүй, хуучнаасаа сална гэсэн биз дээ, ардчилагчид. Ардчилал гэдэг үг чинь демократив. 90 онд гарч ирж байхдаа энэ бүх муу муухай, хуучнаасаа салъя гэсэн. Зүүний нам үргэлж залуу, шинэ, дэвшил ярьж байдаг. Ард түмэн, ажилгүйдэл гээд нийгмийн асуудал ярьдаг. Барууны нам болохоор үндсэрхэг үзэл, уламжлал, зан заншил, хуучнаа ярьж явдаг. Ийм л байх ёстой. Бүх хүн төрөлхтний намууд барууных байсан. Тэндээс анх удаагаа зүүний намууд гарч ирсэн. Барууны нам, хуучнаар бол эзэн хаанаас гаралтай, мөнгө төгрөг, хөрөнгө нь тэндээ төвлөрөөд удирдаад явж ирсэн. Зүүний нам гарч ирээд иргэн, энгийн хүн, ажил, хөдөлмөр анх ярьж эхэлсэн. Францаас эхлээд АНУ-д барууны Бүгд найрамдах намаас Ардчилсан нам нь салж гарсан юм. Манайд бол уул нь МАН-аас АН гээд шинэ залуу хэсэг нь гарч ирэх ёстой байсан. Ингэж чадаагүй. Улс төрийн утгаараа тэр, хэрвээ Монголд улс төр байдаг байсан бол. Манайд улс төр байдаггүй, ашиг сонирхолын, бизнесийн, хамаатан садангийн аймаг нутгийн л хүмүүс байдаг. Сонгодог нам Монголд байхгүй. Ганцхан МАХН социализмын үедээ тийм байсан. Сэхээтний нам байсан юм. Ажилчдын төлөөлөл, малчдын төлөөлөл элсүүлсэн ч хүчээр сэхээтэн болгочихдог байсан.

-Одоо бол МАН ямар гэж?
-Одоо бол зүгээр Хүрэлсүхтэнгүүд. Бүдүүлэг нөхдүүд, хамгийн аюултай хулигаанууд байгаа. Яг АН-тайгаа адилхан. Тэгэхээр АН бол зүүний нам. З.Энхболд барууны нам гэж яриад байгаа нь улс төрийн онол мэдэхгүй байна л гэсэн үг. Улс төрийн онол мэдэхгүй мөртлөө өөрсдийгөө улстөрчид гээд байна шүү дээ. Монголд улстөрч хүн байхгүй. Яагаад гэвэл онолоо мэдэхгүй. Харин улс төрийн сонирхолтой, хоббитой, улс төрийн гарын дүйтэй хүн л байгаа. Зуун айлд яваад очихоор барилгын мэргэжилтэн байхгүй мөртлөө гарын дүйтэй хүн олон байдаг шиг. Хэрвээ МАН шинэчлэгдэх гэж байгаа бол хамгийн түрүүн зүүнийх юм уу, барууных юм уу гэдгээ хэл. Аль тал руугаа юм. Эцсийн утопи чинь юу юм, Монголын ард түмнийг аваачих гээд байгаа утопи чинь юу вэ? Монголын улстөр босч ирье, өөрчлөгдөе гэвэл намыг дагаж амьдрал нь босч ирдэг, намд л орж ирж мөнгөтэй болдог, амьдрал нь сайжирдагийг болиулах хэрэгтэй. Энийг л хаачих хэрэгтэй. Тэгвэл хүмүүс нам руу хуйлраад байхгүй, ажлаа хийгээд амьдраад явах юм. Тэр боломжийг ч өгөхгүй байна. Заавал нэг даргыг, улстөрч, гишүүнийг дагаж амьдрал нь сайжирдаг, бизнес нь өөдөлдөг болчихсон. Энэ завааныг Н.Энхбаяр гэж нүгэлтэн тарьсаныг бид нар мэдэж байгаа шүү дээ.

-Намаа шинэчилнэ гэхээр удирдлагаа солино гэсэн үг биш гээд одоогийн намын удирлагыг дэмжигч нар яриад байгаа. Харин шинэчлэлийн хөдөлгөөнийхөн эсрэг саналтай байгаа.

-Улс төрийн онол тодорхой болж байж явна шүү дээ. Инженер болох бол  инженерийн, эмч болох бол эмчийн ном байдаг, хэрэглэдэг. Улс төрийн нам болоход улс төрийн ямар ном, онол байгаа юм, тэрийгээ зарлана биз дээ. Тэрнээс гадна тэд нар шинэчлэлт хийх гэж байгаад хуваагдчихаа биз дээ. Одоо шинэчлэл яриад дахиад хуваагдах гэж байгаа юм уу. Шинэчлэх гээд “Тэрэлжийн тунхаг” гаргаад үр дүнд нь хуваагдаа биз дээ. Одоо шинэчлэл гэдгээр далимдуулаад ахиад хуваагдах гэж байгаа юм. Өмнө хуваагдахад нь Н.Энхбаяр гарч явсан. Одоо МАН-аас хэн тусдаа нам болж гарч ирэхийн тулд ийм юм хийгээд байна вэ. Хэн Н.Энхбаярын араас дуурайгаад Н.Энхбаяр II болж гарч ирэх гээд байгаа юм бэ. Тэгээд дараагийн сонгуульд өөрийнхөө хэдэн нөхдийг хошгоруулж байгаад дахиад МАН-ын хэдэн гишүүнийг хувааж аваад оролцоно.

-Шинэчлэл таалагдсангүй гээд хэрэлдээд л гараад явах нь. Тийм үү?
-Тийм. Эсрэг саналтай нөхдүүдээ дагуулаад гараад явна. Хэн гарах вэ гэдэг л асуудал. Н.Энхбаяр II хэн бэ? Ард нь бүүр асуулт тавих хэрэгтэй. Миеэгомбын Энхболдод нам байгуулаад гараад ирэх улс төрийн тэнхээ бий юу. Хэл дээ. Эдний намын лидерүүд дотроос нам байгуулаад гараад ирэх лидер нь хэн байна. Бацаанууд хамаагүй шүү. Тэд заваан юмаа хийдгээрээ хийнэ. Гол нь М.Энхболд, Н.Багабанди, С.Баяр, У.Хүрэлсүх байна.

-Б.Бат-Эрдэнэ, Н.Энхболдыг нэмбэл болох уу?
-Н.Энхболд яах вэ. М.Энхболдтойгоо нийлж байгаад нэг юм хийж магадгүй. Тэр хоёр нэг их тийм улстөрч биш ээ. Улс төрийн намын албан хаагчид л байхгүй юу. Гол нь У.Хүрэлсүх нам байгуулах гэж байж мэднэ. Хуц аа, би нам байгуулна гэвэл дараагийн удаа 4-5 нөхөртэй орж ирчихсэн парламентэд сууж байна шүү.

-Давгүй гаргалгаа байна. НАМЗХ зэрэг залуучуудын холбоотойгоо нийлээд тэгж магадгүй л юм?
-Тэднийгээ л бариад авна шүү дээ.

-Та өмнө нь МАХН-ын зохицуулагч байсан. Н.Энхбаярын МАХН ямар үзэл баримтлалтай байсан юм.
-Тэр үед чинь үзэл баримтлалаа гаргана гэж байсан байхгүй юу. Социал демократ руу та нар явсан нь дээрдээ гэж би хэлсэн. Хуучин та нар социалист угшилтай байсан, одоо хүмүүс ардчилал хүсээд байна. Тиймээс энэ хоёрыгоо хослуулаад л явчих. МАХН социализмтэй ардчилал, АН болохоор зах зээлтэй ардчилал гээд.

-Танай нам ямар үзэл баримтлалтай юм?
-Хамуг Монгол бол зүүний нам. Ямар ч арга байхгүй. Дүрэм дээрээ ч гэсэн биччихсэн байгаа. Бид нар шинэчлэл, дэвшлээ барьж уламжлал, зан заншлын эсрэг байна. Яагаад гэвэл уламжлал, зан заншил бол хоцрогдсон. Буддын шашин хоцрогдсон. Бид монгол ёс, уламжлалт ёс, өвөг дээдэс яриад байгаа нь ирээдүйн цаашдын хөгжил дэвшилд садаа болно. Тэгж хэлж болно. Манайх шинэчлэлтийн бодлоготой нам гэхдээ уламжлалт ёсоо бас... гээд яриад байж болохгүй. Тэр чинь улс төр биш болчихож байгаа байхгүй юу. Улс төр гэдэг чинь хатуу, хөдөлшгүй байх ёстой. Нэг нөхөр уламжлалт ёсоо, зан заншлаа, өвөг дээдсээ та нар яах гээд байгаа юм гэхээр нь тэгвэл та нар тэр намаа байгуулцгаа, бид нарыг заавал тийм байлгаж яах гээд байгаа юм, тэгээд л үзэл баримтлалаа уралдуулъя гэсэн. Ард түмэн алийг хүсэх үү, алийг сонгох уу гэдгээ өөрсдөө л шийднэ. Бүгдээрээ адилхан юм яриад байх юм бол хаана ч сонголт байхгүй. Эсвэл бүгд нийлээд л нэг нам болчихъё л доо.
Үндэстний ТОЙМ сэтгүүл. №182
2013 оны 8 дугаар сар 5

Monday, 22 July 2013

З.Батсүх: Ламаадангийн материалыг НАХЯ-ны архиваас бүгдийг үзсэн

ШУА-ийн Түүхийн хүрээлэнгийн хүндэт доктор, цагдаагийн дэд хурандаа, сэтгүүлч З.Батсүхтэй ярилцаж байна. 
ШУА-ийн Түүхийн хүрээлэнгийн хүндэт доктор, цагдаагийн дэд хурандаа, сэтгүүлч З.Батсүхтэй ярилцаж байна. З.Батсүх нь Хэнтий аймгийн мэргэн хүү Ламаадан буюу Цэрэнпунцагийн холбогдолтой материалыг НАХЯ-ны архиваас үзэж танилцсан, өөртэй нь уулзаж ярилцаж байсан хүн.

-Ламаадан буюу Цэрэнпунцагийн талаар хөдөлшгүй баримт цуглуулж, өөртэй нь уулзаж байсан хүний нэг та яалтгүй мөн. Мэргэн хүү Ламаадангийн бага балчир үеэс хоёул яриагаа эхлэх үү?
-Бололгүй яахав. Ламаадан болон аав, ээжийнх нь эмгэнэлт хувь заяаны тухай материал НАХЯ-ны архивт баталгаатай байдаг юм. Би судлаач, сэтгүүлч хүний хувьд бүгдтэй нь танилцсан. Ламаадан буюу Цэрэнпунцаг нь 1937 онд Хэнтий аймгийн Баян-Адарга суманд малчин ард Ц.Сэрээтэрийн хүү болж төрсөн. Хүүг багад нь тус аймгийн Дунд баян сумын иргэн Г.Гомбынд үрчлүүлсэн юм билээ. Эхлээд Ламаадангийн эцэг Г.Гомбо, лам Норов нарыг мөрдөн байцаасан баримт архивт байдаг юм.

-Яагаад энэ хоёрыг байцаах болов?
-Гомбо гуай нутгийн лам Норовыг гэртээ залж аврал гүрэм үйлдүүлдэг байсан юм билээ. Нэг удаагийн ийм үйл ажиллагаанд Гандан хийдээс очсон лам Л.Дамбадаржаа, Цэрэнпунцаг хүүг "онцгой сэргэлэн хүү" гэж олны дунд магтсанаас хамаг хэрэг үүссэн байгаа юм. Хүмүүст ер бусын хүүхэд хэмээн анзаарагдах болж. Нэг удаа хүүг өвдөхөд Норов лам "Нэр нь хүндэдсэн байна. Ламаадан хэмээн дуудаж бай" гэж дайран дээр давс нэмж. Тэгээд ч зогссонгүй, "Танайд Хүүхэн хутагтын хойд дүр тодрох нь шиг байна" гэж. Энэ үг дорхноо түгэн тархаж Гомбынд төрсөн Хүүхэн хутагтын хойд дүрд мөргөнө гээд нутгийнхан төдийгүй зэргэлдээ аймаг хошуудаас мөргөлчид цувж Гомбынх хэзээ ямагт наадмын газар шиг их хөл хөгжөөнд умбасан байгаа юм. Сүсэгтнүүд хүүгийн шээсээр толгой тархиа шавшдаг, уудаг хүртэл болсон юм. Энэ үе бол төрөөс шашинтай хатуу тэмцэл хийж байсан үе. Тиймээс Ламаадангийн эцэг Г.Гомбыг нийслэлд дуудаж хатуу анхааруулаад буцаасан боловч тэр их мөргөл залбирал эцэс болсонгүй, улам өргөжсөн байна. Ингээд 1944 онд Г.Гомбыг дахин баривчилж эрүүгийн хуулийн 134,138 дугаар зүйлд зааснаар 10 жилийн ял оноосон аж. Ламааданг сүсэгтэн олноос холдуулахын тулд Хэнтий аймгийн төвийн дунд сургуульд оруулж, урьд нь Дотоод яамны ажилтан байсан захирал Б.Чүлтэмсамбууд "онцгой хяналтанд байлга" гэж хүлээлгэн өгсөн байдаг. Ламаадангийн ангийн багш Ш.Шанж байв. Шанж багш сүүлд ярихдаа "Би хичээл эхлэхээс өмнө сумдаар явж хүүхдээ сургуульд оруулахыг шаардаж байхдаа Гомбынх гэж айлд очсон. Тэдний гадуур олон гэр майхан, морь малтай хүмүүс бужигналдаж, сумын наадам болж байгаа юм шиг л байсан. Тэр хүүг  /Ламааданг/ гадаа гарч бие засахад нь хүмүүс даган гүйлдэж шээсийг нь аяга сав, алган дээрээ тосож, нүүр амандаа түрхэж байсан. Тэр үед уг хүүхэд том хүмүүсийг загнаж, элдэв янзын үг хэлдэг, ямар ч хүнийг чи гэж дууддаг байсан. Сургуульд орсон хойноо ч мөн л хэвлүүн зантай, хичээл дээр юм хийхгүй, дуугарахгүй, тааз өөд өлийж харах буюу нүдээ аниад суучихдаг байсан. Өргөн шанаатай, хавтгайвтар цайвар шарангуй зүстэй хүүхэд байсан. Нэг их удалгүй сар гаруйн дараа хүүг хот руу шилжүүлсэн. Нэг өглөө, захирлын тушаалаар хүүг сургуулийн үүдэнд гаргаж өгөхөд машин зогсож байгаад суулгаж одсон. Түүнээс хойш уулзалдаагүй" гэж ярьсан байгаа.

-Ламаадан маань хотод ирээд ямар байдалтай байсан юм бол?
-Архивын материалаас үзэхэд Ламаадан буюу Цэрэнпунцагийг хотод авчраад Өвөрхангай аймгийн харьяат, тухайн үед Дотоод яамны оёдлын үйлдвэрт аж ахуйн эрхлэгч байсан тохьтой томоотой Д.Самдан гэж хүнд үрчлүүлсэн байгаа. Д.Самдан 1962 онд НАХЯ-ны хянан шалгах хэлтсийн ажилтан Ш.Бадрах гэж хүний нэр дээр гаргасан нэг тодорхойлолт архивт бүрэн эхээрээ байгаа юм. Уг тодорхойлолтод Д.Самдан "Намайг ДЯЯ-ны зөөлөн оёдлын үйлдвэрт аж ахуйн эрхлэгчийн ажилтай байхад 1944 оны намар нэг өдөр, хоёрдугаар хэлтсийн дарга Б.Болд, сургагч Багаев, тасгийн дарга М.Бат-Очир нар миний ажлын газар очиж эцэг эхгүй нэг хүүхдийг үрчлэн авч хүмүүжүүлэх хариуцлагатай үүрэг хүлээлгэхээр шийдвэрлэсэн тухай ярьсан. Дараахан нь, товлосон өдрийн 10 цагт очиж хүүг хүлээн авсан. Тэр үед тасгийн дарга М.Бат-Очир хүүгийн нэрийг Чимиддорж гэдэг гэж хэлсэн. Чимиддорж хүүг өсгөн хүмүүжүүлж эрийн цээнд хүргэсэн. Чимиддорж маань 1960 онд гэрлэж, одоо хоёр хүүхэдтэй сайхан айл манай хашаанд байгаа" гэж дурдсан байгаа юм. 

-Цэрэнпунцаг хүү яагаад Чимиддорж болов?
-Архивт, ДЯЯ-ны хоёрдугаар хэлтсийн тасгийн дарга байсан М.Бат-Очирын гарын үсэг бүхий хэд хэдэн материал хадгалагдаж байдаг юм байна. М.Бат-Очир гуай өндөр нас насалсан. Би түүнтэй уулзаж ярилцаж байсан л даа. Тэгэхэд, Бат-Очир гуай "насанд хүрээгүй хүүхдийг гэмт хэрэгт шийтгэх аргагүй байсан учир шашны ноцтой нөлөөллийг таслан зогсоох зорилгоор уг хүүхдийг шашин шүтдэггүй болсон тохьтой айлд үрчлүүлэх тухай тэр үед сайд дарга, сургагч нар хэд хэдэн удаа зөвлөж ярилцаад Самдан гэж хүнд өгөхөөр шийдвэрлэсэн юм. Уг шийдвэр ёсоор тэр хүүхдийг Самданд би хүлээлгэн өгсөн. Нэрийг өөрчлөх нь зүйтэй гэсэн яриа гарч, тэр үед надтай хамт ажиллаж байсан өөр нэг тасгийн дарга Чимиддоржийн нэрийг өгчихсөн. Шинэ нэрэндээ дасахгүй нэлээн л будилсан байх. Сүүлдээ бүх зүйл санасан ёсоор болсон гэж ярьж байна билээ.

-Ламаадан буюу Цэрэнпунцагийн нэрийг солиод Д.Самданд хүлээлгэж өгөхдөө эрх мэдэл бүхий хүмүүс зохих ёсны туслалцаа дэмжлэг үзүүлж байсан юм болов уу?
-Самдан гуай 1969 онд барилгын материал дутаасан гэж жил гаруй цагдаагийн байгууллагад мөрдөгдсөн юм билээ. Тэр нь данс тооцооны будлиан байсан нь батлагдаж хэрэгсэхгүй болсон аж. Үүний дараа 1970 онд Самдан гуай НАХЯ-ны удирдах хүмүүстэй уулзах хүсэлт тавьсны дагуу дэд хурандаа Ордос хүлээн авч уулзаад сайддаа илтгэх хуудас бичсэн байдаг. Энэ уулзалтаар Самдан гуай "Танай яам намайг харж үзнэ гэдэг байсан боловч энэ удаа харж үзсэнгүй. Би, танай яамны даалгавраар 1944 онд Хэнтий аймагт мэргэн хүүхэд гэж тодорсон Ламаадан буюу хожим Чимиддорж гэх болсон хүүхдийг хүмүүжүүлэх үүрэг авсан. Би асрамжлан хүмүүжүүлж өдий хүргэсэн. Чимиддорж одоо механизмын баазад самосвал машин барьж байгаа..." гэхчлэн бичээд амьдрал хүнд байна гэдгээ хэлсэн байгаа. Тухайн үеийн НАХЯ-ны сайд байсан Б.Жамбалсүрэн 1970 оны наймдугаар сарын 13-нд Д.Самданд буцалтгүй тусламж болгон 1000 төгрөг олгосон байдаг юм. Үүнээс хойш тэгээд л мартагдсан юм билээ.

-Та өөрөө Ламаадан буюу Чимиддоржтой уулзаж байв уу?
-Уулзсаан уулзсан. Чимиддорж гуай чинь шинээр үрчилж авсан Самдан аавындаа өсч хүмүүжин сургууль соёлоор дамжиж эгэл жирийн амьдралаар амьдарч байгаад 1990-ээд оны дундуур таалал төгссөн. Нийслэлийн Сүхбаатар дүүргийн 17 дугаар хороонд эхнэр хүүхдүүд, ач зээ нартайгаа амьдарч байсан. Барилгын хүнд механизмын баазад самосвалын жолооч байсан юм билээ. Намайг уулзах үед тэрээр эгэл бор ажилчин хүний байдалтай, насны эрхээр хижээлшиж яваа нэгэн байв. Миний бодож төсөөлж байснаас огт өөр, яриа хөөрөө сайтай, юмыг нухацтай эргэцүүлж боддог хүн байлаа. Тэрээр надад, би багынхаа явдлыг санадаггүй юм. Сургуульд орсноосоо хойшихыг л санадаг гэж байсан. Ламаадан буюу Чимиддорж гуайн дурсаж ярьснаас зарим зүйлийг сонирхуулъя. Тэрээр,"Миний багад Амгаабазар ах гуч шахсан хүн байсан болохоор намайг сайн санаж байгаа гэдэгт эргэлзэхгүй байна. Намайг багадаа буржгар хар үстэй, солгой хүүхэд байсан гэдэг нь үнэн байдалд таарч байна. Миний халимаг уртхан ургахаараа шанаа, шилний үс атиралдаад байдаг юм. Бас удамшдаг юм байлгүй, миний хүү Баярсайхан, Ганбаатар хоёр буржгар үстэй, солгой байгаа юм. Аав минь намайг баруун гараар бичүүлж сургаж байгаад 1946 онд нийслэлийн тавдугаар дунд сургуульд оруулсан. Нас хэтрүүлж сургуульд оруулсан нь үүнтэй холбоотой байж мэднэ. Баруун гараараа үзэг харандаа л барина. Бусад тохиолдолд солгой гараараа ажилладаг. Одоо би алхаа зүүн гараараа бариад л юм балбаж байдаг юм" гэж ярьж билээ.

-Чимиддорж гуайд өөр ах дүү садан байдаг гэнэ үү?
-Самдан гуайн гурван өргөмөл хүүхдийн нэг нь С.Чимиддорж. Дүү С.Пүрэвдорж нь Улаанбаатар хотын ахуй үйлчилгээний удирдах газар, бүсгүй дүү С.Нармандах нь Багануурын эмнэлэгт ажилладаг гэж байсан. Самдан гуайн голомтон дээр үлдсэн охин нь С.Нармандах юм билээ.

-Уугуул нутаг Хэнтий чигийнхнээ, жинхэнэ ах дүү нарынхаа тухай мэдсэн сонссон зүйл байх юм уу?
-Хэнтийн мэргэн хүү Ламаадангийн тухай домог мэт яриа дэлгэрсэн 1990-ээд оны үеэс л уугуул нутгийнхаа тухай эргэцүүлж бодох болсон юм билээ. Юунаас ч болсныг мэдэхгүй, Чимиддорж гуайн толгой их өвддөг байсан гэнэ. Тээврийн жолооч байхдаа Самдан эцгийнхээ нутаг Өвөрхангайд очин сар гаруй айраг ууж сайхан амарсан чинь ер засраагүй гэнэ. Тэгсэн чинь, нэг хавар Хэнтий аймгийн Биндэр, Батширээтэд очиж мод татаад нойр хоолгүй явж байхад өнөөх өвчин нь огт хөдлөөгүй гэсэн. Тэгээд Чимиддорж гуай "Унасан газар, угаасан ус гэдэг чинь ондоо юм билээ" гэж байсансан. Намайг уулзах үед Чимиддорж гуай "Энэ намар Хэнтий явж Амгаабазар ахтайгаа уулзана. Тэнд бас уулзах хүн, орох айл хэд хэд байгаа. Тэнэж мөргөж явсаар ах дүүстэйгээ уулзахаас сайхан зүйл хаа байхав дээ" гэсэнсэн. Тэгээд ярианыхаа төгсгөлд "Хэцүү хүнд үед ёс бусаар цаазлагдсан эцэг Г.Гомбо, эх Ч.Янжинлхам нарыг минь цагаатгах явдал байдаг болов уу" гээд хоолой нь зангирна билээ.

-Ламаадан буюу Цэрэнпунцагийн цаазлагдсан аав, ээжийн талаар архивын материал байх юм уу?
-Энэ тухай материал би олж үзээгүй. Аав Гомбыг нь 1944 онд баривчилж авчраад 10 жилийн ял оноосон  шүү дээ. Ээж Янжинлхам нь нөхөр, хүү хоёроо хайж хотод ирээд сураг алдарсан. Тэр хоёрыг шашны онц нөлөө бүхий хүмүүс гэж үзээд яаран хороосон юм билээ. Дотоод яамны хоёрдугаар хэлтсийн дарга Б.Болд нарын хүмүүс хороогоод Богдхан уулын ард, Нүхтийн амны орчим булсан гэдэг юм.

-Би, Хэнтийн "мэргэн хүү" Ламаадан буюу Цэрэнпунцагийн гунигт амьдралыг үнэн зөвөөр олж тогтоон уншигч түмэндээ хүргэхийн тул сүүлийн жилүүдэд хол ойр нэлээн газраар явж, олон ч хүнтэй уулзлаа.  Архивын материалд тулгуурласан таны яриаг хүмүүс их сонирхох байх. Энэ бүхнийг үзэж сонсож явахад нэг л зүйл сэтгэлийн гүнд явдаг. Тэр бол Монгол Улсын нэгэн жирийн өрх бүлийн эмгэнэлт хувь тавилан. Ламаадангийн аав Г.Гомбо, ээж Ч.Янжинлхам нарыг буудчихсан, Ламаадан буюу Цэрэнпунцаг маань аав, ээжээсээ нялхдаа хагацаж хойд аав, ээжүүдийн гар дамжин эрх чөлөө хязгаарлагдмал насыг барсан. Самдан аав нь бас хилс хэргээр мөрдөгдөж явсан байдаг.  Монголын төр энэ гэр бүлийнхнийг цагаатгаж, үлдэж хоцорсон хүмүүст нь сэтгэл санааны болон хөрөнгө мөнгөний зохих туслалцаа үзүүлээсэй гэж боддог. Та надтай санал нийлэх үү?
-Санал нийлэлгүй яахав. Олон жил өнгөрсөн боловч Монголын эгэл жирийн нэг гэр бүл хохироод өнгөрч болохгүй. Ламаадан буюу Цэрэнпунцагийн ах дүү, төрөл төрөгсөд Хэнтийд бий. Самдан аавынх нь ах дүү нар, Чимиддорж гуайн хүүхдүүд хотод байгаа шүү дээ. Тэднийг Монголын төр засаг, ямар ч байсан анхаарах ёстой.
Г.ЖАМЬЯН (МУСГЗ)

Sunday, 21 July 2013

Э.Бат-Үүл: Би мөрөөдлөө биелүүлсэн

-Одооноос “Монголын хууль гурав хоног” байхаа больсон-

Нийслэлийн Засаг дарга бөгөөд Улаанбаатар хотын захирагч Э.Бат-Үүлтэй цаг үеийн асуудлаар ярилцлаа. 

-Өнгөрөгч даваа гаригт НИТХ-аас гаргасан жанжин Сүхбаатарын талбайг Чингисийн талбай болгох шийдвэр нэлээд олон талаас шүүмжлэл дагуулах шиг боллоо. Яагаад ийм огцом шийдвэр гаргачихав аа. Нана нь ярьж хэлж, хүмүүсийн санаа бодлыг бас сонсч болоогүй юм уу?
-Энэ сэдэв өмнө нь олон удаа яригдсан асуудал. Тэгээд тухай бүртээ дандаа улс төрийн талцал, маргаан болоод унадаг байсан. Асуудлынхаа мөн чанарыг ойлголцохын оронд намууд нь хоорондоо талцаж маргаад дуусдаг байсан. Тиймээс энэ удаа тийм улс төрийн маргаан мэтгэлцээн болгохоос зайлсхийж, мэргэжлийн хүмүүстэй нь яриад шийдвэрээ гаргасан. Зарим нэг хүмүүс “иргэдээрээ хэлэлцүүлсэнгүй, саналыг нь асуусангүй” гэж шүүмжилж байна л даа. Өмнө ч бас иргэдээрээ хэлэлцүүлэх гэсэн зарим нэг оролдогууд хийгдэж байсан юм. Тэгэхээр л улстөрчид нь өмнүүр нь орж шүүрч аваад, улс төрийн шоу болгож хувиргачихаад болдоггүй байсан л даа.

-Манайд чинь байгаа ахуйгаасаа тасарчихсан нэртэй их олон зүйл байна шүү дээ. Буянт-Ухаагийн онгоцны буудлыг “Чингис хаан нисэх буудал” болгосон. Төрийн ордныхоо өмнө Чингис хааны хөшөөг залсан бол одоо Чингисийн талбайтай болчихлоо. Үүн дээр дөрөөлөөд Хэнтийд нэг Засаг дарга “Ерөөсөө аймгийнхаа төвийг Чингис хот болгоно” ч гэж байх шиг. Чингисийн талбайг ч гэсэн нэрэнд нь дүйцтэл өөрчилнө, тохижуулна гэдэг бас л хэцүү байх?
-Энэ бол улсын маань төв талбай. Энэ талбайгаа бид Монгол Улсыг үндэслэн байгуулсан Чингис хааныхаа нэрээр нэрлэх нь түүхийнх нь талаас аваад үзсэн ч, билэгдэл утгын хувьд ч зөв шийдвэр гэж би итгэж байгаа. Тийм ч учраас би өөрөө энэ санаачлагыг гаргаж, НИТХ-д өргөн барьсан. Ер нь Төрийн ордны урд хэсэгт Чингисийн хөшөө барьснаас хойш энэ талбай архитектур талаасаа их авцалдаа муутай, их олон салаа утгатай болчихсон шүү дээ. Тэгээд ч мэргэжлийн архитекторууд, дизайнерүүд байнга шүүмжилж ирсэн. Энэ хоёр чинь авцалдахгүй байна, нэг тийш нь болгооч ээ гэж. Энэ нь ч бас миний энэ саналыг НИТХ-д өргөн барих нэг үндэс болсон. Тэгээд ч сая талбайн нэрийг өөрчлөхөд нэг их улс төрийн утгатай байсан нь илэрч байна шүү дээ. Түүхийн утга учир гэхээсээ илүү улс төрийн сонирхол дээр их суурилсан талбай болоод хувирчихсан харагдлаа. Түүнээс биш хотын архитектур, дизайн талаасаа бол нээрээ л мэргэжлийн хүмүүсийн шүүмжлэл үндэстэй байсан байна.

Би сая нэг зүйлийг хараад маш их эмзэглэсэн. Бидний Чингис хаандаа хандах хандлага нэг их итгэл үнэмшлийн түвшинд хүрч чадаагүй байжээ гэдэг нь зарим иргэдийн шүүмжлэлээс харагдсан. Бухимдахдаа зарим нь бүр Чингис хаанаа доромжлох байдал руу хүртэл орж байх шиг. Миний хувьд ямар итгэл үнэмшил байдаг вэ гэвэл үнэндээ Чингис хаан бол Монгол Улсыг үүсгэн байгуулагч. Зөвлөлтийн эрхшээлд байх үед бидний Чингис хааны тухай ойлголт маш буруу явж ирсэн. Харгис хэрцгий эзлэн түрэмгийлэгч гэдэг байсан шүү дээ. Энэ бол коминтернээс бидэнд тулгаж байсан суртал ухуулга байхгүй юу. Тэр сурталд нь хүмүүс өнөө хэр нь автчихсан байгаад би маш их харамссан. Одоо болтол тийм ойлголттой хүмүүс цөөнгүй байдаг юм байна.

-Угаасаа манайд Чингис хаан, Чингисийн үеийн Монгол Улс, эзэнт гүрний түүхийн талаар судлагдахуун бага шүү дээ. Дэмий л Чингис, Чингис гээд цээжээ дэлдээд байхаас биш наад зах нь арван жилийн сургуульд үзэж байгаа түүхийн сурах бичгүүд дээр энэ түүх байна уу. Байхгүй шүү дээ. Үүнээс ч бас их зүйл шалтгаалдаг байх?
-Тийм ээ. Одоо ч гэсэн түүхийн сурах бичигтээ Чингис хааныг байлдан дагуулагч, эзлэн түрэмгийлэгч л гээд явж байна шүү дээ. Гэтэл XXI зууны босгон дээрээс XIII зууны түүхэд үнэлгээ өгнө гэдэг ёс суртахууны хувьд үнэхээр мунхаг явдал. XIII зуунд дэлхийн аль ч улс үндэстэн байлдан дагуулал хийж байсан, хүчтэй нь л амьд үлддэг байсан. Европт ч тэр, Азид ч тэр. Хүч чадалтай нь газар нутгаа тэлдэг байсан. Харгислалын тухай ярих гэж байгаа бол бүр иргэншчихсэн XIX, XX зуун хүртэл цагаан арьстнууд индианчуудыг ямар муухайгаар харгислаж байлаа. Индианчуудын хуйхыг хуулаад үнэлдэг, хоморголон устгаж л байсан шүү дээ. Наполеон ч Египетийг байлдан дагуулахдаа аймшигтай муухай харгислал хийж л байсан. Гэтэл XIII зуун бол одоогийн улс орнууд дөнгөж бий болж байсан үе. Англи, Францыг тэр үеэс л байгуулсан. Яг түүнтэй зэрэгцээд Чингис хаан Монгол Улсыг байгуулсан, тэгэхдээ маш хүчирхэг улс, асар том эзэнт гүрнийг байгуулсан. Бусдад нь тийм тэнхээ байгаагүй. Түүнээс биш буяны сайхан сэтгэлтэйдээ биш. Нөгөөх нь нэг их харгис хэрцгий байсандаа ч биш. Гэтэл тэрийг нь зөвлөлт маягийн сурталд автсан хүмүүс “харгис хүн байсан, дарангуйлагч байсан” мэтээр XX, XXI зууны нүдээр харж шүүж байгаа нь их утгагүй.

-Манайхны хувьд Чингис хаандаа их тийм хөнгөн хийсвэр, романтик байдлаар ханддаг нь харагдаж байгаа биз дээ. Гадагшаа гарахаараа л “Чингис, Чингисийн Монгол” гэж цээжээ дэлдээд, омогшоод байхаас биш дотроо бол түүхээ төдийлөн үнэлдэггүй...?
-Үнэлж байгаа үнэлгээ нь ч гэсэн нэг л хэрсүү биш, бодитоор үнэлдэггүй, сэтгэлийн хөдөлгөөнөөр хандаад байдаг. Дандаа маркетинг борлуулалтдаа хэрэглээд, бараа товар болгож ашиглаад байдаг. Гэтэл тэр хүн чинь Монгол Улсыг үндэслэн байгуулсан юм байгаа биз дээ. Тэр хүний байгуулсан Монгол Улс чинь л унаж боссоор өдийг хүрсэн. Тийм учраас түүхийнх нь зөв өнцгөөс харах хэрэгтэй шүү дээ. Гэтэл түүхийнхээ сурах бичигт хүртэл “эзлэн түрэмгийлэгч байсан” гээд биччихсэн. Үнэндээ бол Ромчууд ч эзлэн түрэмгийлж байсан, Францууд ч хүчирхэг байх үедээ эзлэн түрэмгийлж байсан.

-Ер нь Чингис хааны эзэнт гүрэн, байлдан дагууллын түүхийг манайхаас илүү америк, европчууд дунд сургуульдаа үзээд судалчихдаг байх шүү?
-Тийм шүү дээ. Тэгэхдээ “эзлэн түрэмгийлэгч” гэж бичдэггүй л байхгүй юу. Яагаад гэвэл тэд XIII зуунд улс үндэстнүүд яаж оршин тогтнож байсан бэ гэдгийг, угаасаа хүн төрөлхтний түүхийг мэднэ. Тиймээс “Чингис хаан бол маш хүчирхэг эзэнт гүрэн байгуулсан юм аа” л гэдэг. Тэр байтугай “Хүн төрөлхтний шинэ түүх Чингисийн байлдан дагууллын дараа эхэлсэн. Одоогийн энэ улс орнууд Чингис хааны байгуулсан эзэнт гүрний нөлөөгөөр бий болсон юм” гэж үздэг. Гэтэл бид нар архины шошгон дээр л нэрийг нь наагаад байгаагаас өөр мэдэж байгаа юм ч алга, хэлж байгаа ч юм алга. Тэгж ярих юм бол Чингис хааны түүхээр гаднынхан илүү бахархах маягтай явж ирлээ шүү дээ. Хүн төрөлхтний түүхэнд их цөөхөн үндэстэн тод ул мөрөө үлдээсэн. Оюун санааны ертөнцөд грекүүд, төрийн төгс хэлбэрийг ромчууд бий болгосон. Дараа нь монголчууд Чингисийн үед дэлхийн глобалчлалыг бий болгосон юм гэж үздэг. Гэтэл монголчууд Чингис гэдэг архины тухай л ярьж байна. Тэгээд би сая аягүй урам хугарсан, бид Чингис хаандаа ингэж хандаад байхдаа яах вэ дээ.

-Урам хугарах шалтгаан бас байна л даа. Тэр талын мэдлэгийг нь өгөхгүй байна шүү дээ?
-Тийм учраас бид боловсролдоо их анхаарах хэрэгтэй. Сая би, ялангуяа залуучууд үүнийг эсэргүүцэж байгааг хараад маш их харамссан. Ямар харамсмаар, ямар гунигтай дүр төрх харагдав аа. Угаасаа хүн төрөлхтний түүхэнд гүйцэтгэсэн үүргийг нь дэлхий нийтээрээ үнэлээд “Чингис хаан бол Мянганы хүн, мянган жилд нэг тохиосон суутан” гэж хэлээд байна шүү дээ. Тэгтэл бид архины шошгонд нааснаас өөр юу хийсэн билээ. Тийм учраас би энэ шийдвэрийнхээ талд хатуу зогсоно. Тэглээ гээд миний нэр хүнд унахаас, намайг яаж ч муучлахаас айхгүй. Ер нь бид Чингис хааныхаа тухай дэлхийн ярьдаг хэмжээнд ярьдаг болмоор байна.

Гэхдээ би энэ дашрамд нэг зүйлийг зориуд хэлье. Чингис хааны талбайг бий болсгосон нь жанжин Сүхбаатарын түүхэнд гүйцэтгэсэн үүргийг ерөөсөө доошлуулах бодол агуулаагүй юм шүү. Ерөөсөө 1921 оны хувьсгалын үр дүнд бид Бүгд найрамдах улсаа тунхагласан. Чингис хаан бол Монгол Улсыг байгуулсан. 1921 оны ардын хувьсгалаар монголчууд Бүгд найрамдах улсаа тунхаглаж, хоёр хөршийнхөө Монгол Улсыг бие биедээ хувааж өгөх гэж байсан тэр үйл явдлыг зогсоосон. Тэрний билэгдэл бол Сүхбаатарын хөшөө мөн. Арай ч МАН-ын байрны өмнө тавиулахгүй. Зарим нь Батлан хамгаалах яамны өмнө аваачиж тавиач гэж байна лээ. Монголын тусгаар тогтнолын түүхийг тэгж доош нь хийхгүй. Монгол Улсын тусгаар тогтнол бол нэг намын өмч биш.

-Сүүлийн 20 жилд нийслэлийн Засаг даргаар ажилласан хүмүүс хүн болгон нэг ийм түүхэнд үлдэх шийдвэр гаргаад байсан бол уг нь хот их өөр болох байсан биз. Харамсалтай нь тийм өөрчлөлтүүд хийгдэж байсангүй. Харин таны хувьд ямар ч байсан сайшаал, шүүмжлэл аль алийг нь дагуулсан ч өөрийнхөө хувьд нийслэлийн түүхэнд үлдэхээр нэг шийдвэр гаргачих шиг боллоо. Энэ таны эхний зорилго байсан уу?  
-Миний нэг мөрөөдөл яах аргагүй энэ байсан. Жараад оны эхээр Төмөр-Очир тэргүүтэй хүмүүс Ногоон нуурт очож, Чингис хааны хөшөөг босгож байсан. Түүнийхээ төлөө хүмүүс бүгд хэлмэгдэж, дараа нь Төмөр-Очир гуай харамсалтайгаар амиа алдаж байсан. Би тэр хүмүүсийн тэр үед хүсч зорьж байсан зүйлийг би хэзээ нэгэн цагт хийнэ дээ гэж дотроо тангараг тавьсан байсан юм.

Хөшөөний хувьд нэг их сайн хөшөө болж чадаагүй л дээ, тэр үед байгуулсан тэр чигээрээ л үлдсэн. Ерөн он хүртэл тэр хөшөөг нууж байж, одооноос л монголчууд очдог болсон шүү дээ. Ингэж бид бусдын эрхшээлд байхдаа Чингис хааныхаа үнэ цэнийг ойлгох ч эрхгүй байсан юм.

-Одоо хотынхоо ажил руу орьё. Энэ зун хүн болгон л ярьж байна, хот нэг л өнгө засаад байна гэж. Гэрэл гэгээтэй болчихож, хүмүүс маань соёлтой ч болсон юм шиг, ядахдаа хогийн саваа нэг аятайхан, өнгө үзэмжтэй байрлуулаад, замын цагдаа нар хүртэл зам дээрээ зогсоод хөдөлгөөнөө зохицуулдаг боллоо, гудамжны буланд нуугдаж байгаад торгууль тавьдгаа больчихож. Хүмүүс өөрсдөө ингэж өөрчлөгөөд байна уу, эсвэл өөрчлөгдөх шалтгааныг нь хотын шинэ удирдлагууд бий болгоод байна уу? 
-Хуучин бол хотын төсвийн ихэнх нь захиргааны урсгал зардал болоод том том хөрөнгө оруулалт руу явдаг байсан. Барилга байгууламж барих, зам тавих гэх мэтчилэн. Уг нь бол төсвийн хуулиар шинээр барилга байгууламж барих ажлыг улсын төсвийн хөрөнгөөр хийдэг, баригдсан зүйлийн арчлалтыг орон нутаг авч явдаг хуультай. Гэтэл хотын иргэдийн ая тухай байдлыг хангах тэр үйлчилгээнд зориулдаг мөнгө нь аягүй бага, 2012 онд гэхэд ердөө 15-хан тэрбум төгрөг байсан. Гэтэл захиргааны ажилчдын цалинд 22 тэрбум төгрөг явж байлаа шүү дээ. Төсвийн үлдсэн 60 хувь нь хөрөнгө оруулалтад явчихдаг, нөгөө улсын төсвөөр хийх ажлыг өмнүүр нь орж хийдэг байсан байгаа юм. Тэгээд хотын тохижилт, иргэдийн ая тухтай амьдрах орчныг хангахад маш бага мөнгө зарцуулагддагаас болоод хот маань халтартсан, бохирдсон, хогондоо баригдсан байсан. Одоо бид түүнийг нь өөрчлөөд, хуульд заасны дагуу төсвөө хуваарилаад, хотоо арчилж тордоод эхэлсэн. Яагаад гэвэл хотоо арчлах, иргэдийнхээ ая тухтай амьдрах орчныг хангах нь хотын жинхэнэ үүрэг байхгүй юу. Бүр Үндсэн хуулиар оноосон үүрэг нь. Та нар нийслэлийн иргэдийн ая тухтай амьдрах орчныг л бий болгоно шүү, үүнийг л та нар авч явна шүү гээд Үндсэн хуульд заачихсан. Тэрийгээ л бид хийгээд эхэллээ л дээ.

-Одоо тэгээд төсвийн хэдэн хувь нь энэ үйлчилгээнд зориулагдаж байна?
-Хуучин арав хүрэхгүй хувь нь явдаг байсан бол одоо 30-40 хувийг зориулж байна. Цаашлаад бид нөгөө “шар цамцтан”-гуудынхаа хөдөлмөрийн үнэлэмжийг сайжруулах, ажлынх нь норм, нормативийг ч өөрчлөх хэрэгтэй байна. Хотын энэ хамгийн гол ажлыг хамгийн сүүлийн ажил болгоод хаячихсан, өөрөөр хэлбэл, хотын тухай ойлголт их муу байж л дээ. Тэрийг нь бид өнөөдөр тэргүүн эгнээнд аваачиж тавьж байна. Хотын орчин сайжраад эхлэнгүүт хүмүүсийн сэтгэл санаа ч шал өөр болоод эхэлж байна. Миний найз Бээжинд сууж байгаа Элчин сайд Ц.Сүхбаатар хэлж байна лээ, “Хотынхны харьцаа, нүүр царай, зан ааш их өөр болчихжээ” гэж. Сая жишээ нь наадмаар гэмт хэрэггүй наадлаа шүү дээ. Хот бол хүмүүсийн санаа бодолд шууд нөлөөлдөг ахуй байхгүй юу. Тэр ахуйг нь өөрчлөөд эхлэхээр хүмүүс дагаад өөрчлөгддөг. Хүнээ өөрчилж байж хотыг өөрчилдөг юм биш, хотоо өөрчилж байж хүнээ өөрчилдөг. Энэ бол зарчим.

-Би таныг хотын дарга болохоос чинь өмнө асууж байсан даа. Хотын дарга нар дандаа хөдөөний хүмүүс байх юм. Үүнээс болоод хот хот шиг байж чадахгүй байгаа юм биш үү гэж асуухад та их дүргүйцэж байсан. Одоо харахад үнэн л байгаа биз дээ?
-Сэтгэлийн л асуудал шүү дээ. Юманд сэтгэлээсээ хандах юм бол юуг ч ойлгож, өөрчилж болдог. Өмнөх хүмүүс жаахан хоноцын сэтгэлтэй байжээ л гэж би хэлж байна. Жишээ нь, манай Хот тохижилтийн газрын дарга Энхсайхан “хотын гудамжинд цэцэг тавья” гэхэд нь би “дэндүү их өртөг зардалтай юм биш үү, юмны донжийг хэтрүүлчихээр жаахан авцалдаагүй болчихдог юм шүү” гэж шүүмжилж л байсан. Д.Энхсайхан маань “Үгүй, энэ их чухал юм” гэж зөрж байгаад тавьсан. Одоо харахад зөв байсан байна лээ. Энэ цэцэг хүмүүсийн настроенд маш хүчтэй нөлөөсөн. Сайхан цэцэг тавиад эхлэхээр хүмүүсийн биеэ авч явах байдал ч эрс өөрчлөгдөөд ирж байна. Одоо би Энхсайханаас ганц л юм гуйж байгаа, “Чи цэцэг тавьсан шүү, цэцгээ арчлаарай. Тэгэхгүй бол хог болно шүү” гэж. Тэгээд Энхсайхан маань цэцгээ маш сайн арчилж байгаа. Олон хүмүүс хэлээд байхаар санаа дагаад ч юм уу, хүмүүс нүүр царай, нүд нэг л өөр болсон юм шиг санагддаг.

Анх биднийг ажлаа эхэлж байхад хүмүүс “Монголын хууль гурав хоног гэдэг, гурав хоноод л байхгүй болно доо” гэж байсан. Гэтэл үгүй л байгаа биз дээ. Машины дугаарлалтыг яаж эсэргүүцэж байлаа. Хотынхоо гудамжийг угаагаад эхлэхээр бас юу гэж байлаа. Уг нь бол хавар болоод л талбайгаа угаасан юм л даа, олон улсын бага хурал л таарчихсан болохоос биш. Одоо бол Монголын хууль гурав хоног байхаа больсон гэдгийг нийтээрээ хүлээн зөвшөөрч байна. Цэцэг тавьсан, долоо хоноод үхнэ ээ л гэсэн, одоо сайхан л ургаж байгаа биз дээ. Манай Энхсайханы хэлснээр намар аравдугаар сар хүртэл, -7 хэм хүртэл амьдрах юм гэсэн шүү.

-Дендрологич хүн юм уу?
-Үгүй, ерөөсөө л хотоо гоё болгоё гэсэн сэтгэлтэй хүн. Одоо манай хотын захиргааныхныг хараад байхад хийж байгаа юм нь бүтэмжтэй болоод ирэхээр хүн болгон урам зориг ороод, юмнаас зүрхшээхээ больдог юм байна. Цаана нь гарна аа л гэдэг болсон.

-Хот тохижилтын ажил шар цамц өмссөн 300 хүний л нуруун дээр явдаг байсан. Хүн хүчээ нэмсэн үү, цалин хөлс нь өөрчлөгдсөн үү?
-Нэмнэ. Энэ жилийн төсөв бол жаахан хязгаарлагдмал байлаа. Ирэх жилээс хүн хүчээ нэмнэ, цалинг нь өндөр зэрэглэлд аваачна. Хүмүүс хэрвээ анзаарсан бол одоо бид хуучин их үнэлэгддэггүй байсан тэр хүмүүсийнхээ ажлын үнэлэмжийг нэмж байгаа. Бага ангийн багш нарынхаа цалинг нэмлээ. Хуучин бол багын багш нарын ажил үнэлэгддэггүй л байсан шүү дээ. Одоо бид шар цамцтангуудаа үнэлж эхэлж байна, хот тохижилтын ажилчдынхаа цалинг нь нэмчихлээ. Дүүргүүд жаахан ядмаг байгаа, ирэх жилээс нэмэгдэнэ. Зам арчлалтын ажилтнуудынхаа нормативт үнэлгээг бас нэмчихлээ. Ажлыг яг гардаж байгаа хүмүүсийнхээ ажлыг үнэлээд эхэлсэн. Миний дуулснаар одоо тэр ажил руу хүмүүс хушуураад эхэлсэн гэсэн. Одоохондоо баримт байхгүй ч гэсэн магадгүй л гэж бодож байна.

-Замын чанарыг яаж сайжруулах вэ. 22-ын товчооноос цааших “Улаан хацартын” нэртэй замыг хотын дарга асан Ц.Батбаярын компани тавьж байгаа гэсэн. Засмал зам гэхэд уулын замаар явж байгаа юм шиг л цогиулаад байх юм билээ шүү дээ?
-Ямар ч байсан манай замын хяналтын инженерүүд хяналтаа сайн тавьж, стандартаа мөрдөж байгаа. Өмнө суурийг нь угаасаа муу тавьчихсан замуудын хувьд чадан ядан л гүйцэтгэж байна. Дээрээс нь манайх замын ганцхан стандарттай. Гэтэл намгархаг газар тавьж байгаа зам, уулархаг газрын хатуу хөрсөн дээр тавьж байгаа замын насжилт өөр өөр байна. Өөр өөр стандартаар тавих ёстой байхгүй юу. Гэтэл манайх ганцхан стандарттай учраас түүгээрээ л тавиад, тэр нь хөрсөндөө таарахтай таарахгүйтэй байна. Угаасаа нэг стандартай учраас замын компаниуд ялгаж тавьж чадахгүй шүү дээ. Үнэ өртөг нь ч тооцогдоогүй юм чинь аргагүй. Зөөлөн хөрстэй газар хүйтэн, халуунд агшиж, тэлэх нь амархан, деформацид орох нь хурдан байхгүй юу. Тийм учраас намгархаг газар тавьсан зам ер нь нэг жилээ даах уу, үгүй юу л болдог. Харин манай зарим компани их сайн тавиад, хоёр жилээ даачихаад байгаа. Тэгэхээр замынхаа стандартыг өөрчлөх шаардлагатай байна.

-Арав гаруй жилийн өмнө япончуудын тавьсан Нарны зам, энэ жил ашиглалтад оруулсон Нарны гүүрийг хар л даа. Манайхан өөрсдөө чадахгүй бол гадныхнаар тавиулчихаж болдоггүй юм уу. Манайхны шинээр тавьж байгаа замуудыг харахаар нөгөө ус зайлуулах суваг нь байхгүй л байгаа шүү дээ. Өөрсдөдөө ажлын байр гаргаж байна гээд чанаргүй зам тавиад, хөрөнгө мөнгө үрэх нь зөв үү?
-Нэгдүгээрт, өөрсдөө ажлын байртай байх хэрэгтэй байна, яагаад гэвэл бид ажилгүйдэл ихтэй байна. Хоёрдугаарт, бид өөрсдөө бас хийдэг болмоор байна. Мэдээж алдаж онож байгаа л даа. Гэхдээ л сайжирна шүү дээ. Үнэнийг хэлэхэд 1990 оны эхэнд бид замаа ч тавьж мэдэхгүй л байлаа шүү дээ. Одоо бол замыг долоо хоногт гялалзуулна шүү. Сайжраад л байна. Дээр нь замын чанар тавьсан замаасаа гадна арчлалтаасаа их шалтгаалдаг. Хэрвээ анзаарсан бол замыг цэвэрлээд л байвал улам өнгө ороод байдаг. Гэтэл урд нь арчлалтыг нь хаячихсан, хотын төвийн зам шороо нь хийсээд, замынх нь нуух тэр аяараа шороонд дарагдчихсан л байлаа. Одоо зүлгээд байхаар хотын төвийн зам улам л өнгө ороод байгаа биз дээ.

-Өвөлжилтдөө яаж бэлтгэж байна аа. Утаа багасах болов уу?
-Багасна гэж манай Т.Бат-Эрдэнэ дарга хэлж байгаа. Яг энэ асуудлыг хариуцсан хотын орлогч. Ямар ч байсан утаагаа багасгана гэсэн.

-Яаж тэр вэ?
-Энэ жил нэлээд их зуух тараана гэж байгаа. Иргэдийн захиалга ч их байсан.

-Нөгөө шахмал түлшний үйлдвэрээс чинь болоод дахиад нэг хүн шоронд явахдаа тулчихаад байдаг, авлигын хэргээр. Ингэхээр л хүмүүсийн итгэл буураад, утаагаа багасгах биш өөрсдийнхөө хэтэвчийг зузаалах гэж ийм ажил хийдэг юм биш үү гэж хардаад байна...?
-Харин тийм ээ. Асуудал бол зөндөө л байна. Тэгээд ч эхнээс нь цэгцэлж л байна. Гэхдээ утаанаас нэг мөр салах ганц л арга байгаа. Тэр нь гэр хорлооллыг тохилог орон сууцтай болгох. Тэгж байж л бид утаанаасаа сална.

-Нөгөө гэр хорооллыг хувийн орон сууцны хороолол болгох, ус дулааны шугам, дэд бүтцээр хангах ажил маань хэр явж байна?
-Сайн явж байгаа. Гэхдээ гэр хорооллын иргэд өөрсдөө талбайгаа чөлөөлж өгөх, хоорондоо тохиролцож дахин төлөвлөлтөд орох ажлаа сайн хийж өгөхгүй байна. Одоо бол найман хороо дахин төлөвлөлтөд ороод явж байгаа шүү дээ. Тиймээс бид зарим нэг гэр хороолол руу иргэдийг хүлээлгүйгээр шууд зам, дэд бүтцээ татъя гэж бодож байгаа, “Гудамж” төслийн хүрээнд. Н.Батбаяр сайдын өөрөө БХБЯ-нд байхдаа эхлүүлсэн санаачилга учраас биднийг маш их дэмжиж байгаа. Н.Батбаяр сайдын маань хийх гэж байгаа нэг гол ажил. Хүмүүс ч үүнд дуртай байгаа. Зам, инженерийн шугам оччихоор газар нь үнэтэй болоод, өөрөөр хэлбэл хөрөнгийнх нь үнэ нэмэгдчихэж байгаа байхгүй юу. Хотын төвөөсөө ч үнэтэй болно. Тийм учраас нэг юм эхлэхийг хүлээхгүйгээр нийтээр нь зэрэг зэрэг л дайраад байхаас өөр аргагүй.

-Тэгвэл мөнгөтэй л байгаа юм байна даа?
-Н.Батбаяр сайд мөнгө өгнө гэсээн. /инээв/
Б.СЭМҮҮН